Vlavo on the radio!

Μετά από έναν χρόνο απουσίας από το ραδιόφωνο, καθώς το περιβάλλον παραμένει σε αποσύνθεση και το να πληρώνεσαι για τις ραδιοφωνικές σου υπηρεσίες, θεωρείται πια πολυτέλεια, επέστρεψα! Και πάλι παρέα με την Μαρία Αμανατίδου, αυτή τη φορά στον Imagine 89.7, που ξεκίνησε φέτος με αέρα ανανέωσης! Καλή σεζόν σε όλους μας!
Εδώ είναι μια λίστα με αγαπημένες στιγμές από προηγούμενες χρονιές, στο ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης!

Χρωστάω κάποια στιγμή και οπτικοακουστικό υλικό, από τον ιστορικό 88μισό! Ελπίζω να βρω χρόνο να το κάνω κι αυτό!

 

1. Από τη σεζόν 2012-13 στο RSO Breakfast!

2. Από την πρωινή εκπομπή Heart Breakfast Show, στον 93.1 Heart FM Θεσσαλονίκης

3. Από την πρωινή εκπομπή Star Morning Show, στον 97.1 Star FM θεσσαλονίκης

4. Τετατέτ με διάσημα όντα

Share on Facebook

Έχεις πακέτο!

Αγαπημένοι φίλοι,

το Vlavo Undertainment σας εύχεται για την επόμενη χρονιά

να είναι καλύτερη των προσδοκιών σας  (όχι δεν έπαθα Σαμαρά, απλά εύχομαι…)

Από την πλευρά μου θα κάνω το καλύτερο, να όπως τώρα μόλις, που έστειλα sms στον Αη Βασίλη να περάσει να πάρει τα πακέτα που ετοίμασα για εσάς!

Καλή μας χρονιά!

Share on Facebook

O άνθρωπος που κοιμόταν όρθιος. Η εκδίκηση του Σαχλού!

Αγαπημένοι και αγαπημένες (και μη) πριν μερικά χρόνια, με είχε πιάσει κάτι… απροσδιόριστο και είχα πλακωθεί στο γράψιμο μιας εξαιρετικά ανόητης ιστορίας! Έκτοτε υπάρχει σε κάποιο συρτάρι κάποιου σκληρού δίσκου και είναι ελάχιστοι όσοι είχαν την ατυχία να τη διαβάσουν! Ομολογώ ότι μου είπαν (έστω και μούσι) ότι γελάσανε και με χαρά άκουσα από όλους να συμφωνούν σε ένα πράγμα: Ότι δε μπάω καλά!

Σήμερα μου ήρθε η φλασιά να το στρώσω σε ένα pdf και να το αμολύσω να συναντήσει όποιον/α έχει διάθεση να κάψει κανα εγκεφαλικό κύταρο! Με ντροπή μεγάλη λοιπόν σας παρουσιάζω… τον Άνθρωπο που κοιμόταν όρθιος! Προειδοποιώ ότι πρόκειται για κάψιμο μεγάλης κλίμακας και ότι είναι ακατάλληλο για ανήλικους, σοβαροφανείς, ανθιμολάτρεις και παρόμοιες μορφές ζωής!

 Καλό ταξίδι λοιπόν και αισθανθείτε άνετα να το μεταδώσετε προς όποια κατεύθυνση θέλετε!

Πρώτο κεφάλαιο από  ΕΔΩ!

Δεύτερο κεφάλαιο ΕΔΩ!

Τρίτο κεφάλαιο ΕΔΩ

Τέταρτο κεφάλαιο ΕΔΩ!

Πέμπτο κεφάλαιο ΕΔΩ!

Έκτο κεφάλαιο ΕΔΩ!

Έβδομο κεφάλαιο ΕΔΩ!

Όγδοο κεφάλαιο ΕΔΩ!

Ένατο και τελευταίο κεφάλαιο ΕΔΩ!

 
Με κλικ το ανόιγετε, με δεξί κλικ το σώζετε (save link as…).

..

Share on Facebook

Θεσσαλονήσι Puzzles!

Το Θεσσαλονήσι γίνεται κομμάτια για να παίξετε!!!

Μερικές από τις πιο αγαπημένες μας εικόνες έγιναν παζλάκια σε μέγεθος Α3 (28.5Χ42) 120 κομμάτια!

Αν θέλετε, τα παραγγέλνετε εδώ: vlavo prints by hot-tshirt

Βρείτε το Θεσσαλονήσι εδώ: Θεσσαλονήσι,

Share on Facebook

Καλά Χρωστούγεννα! Vlavo X-MAS Prints!

Μιας και έρχονται οι γιορτές είπα να κάνω και μια σειρά με μερικές στάμπες στο κλίμα των ημερών! Mοχθηρές και σαρκαστικές, αλλά παρόλα αυτά χριστουγεννιάτικες σε κούπες καφέ, για δώρο σε φίλους, “φίλους”, ακόμη και πρώην! Για παραγγελίες ΕΔΩ!

*Τα vlavo prints διατίθενται από το Hot T-Shirt

Share on Facebook

Εκεί Πολυτεχνείο…

 Ένα παλιότερο μου κείμενο για την επέτειο…

 

Να μπεις στο Πολυτεχνείο να γίνεις άνθρωπος! Φώναζε η μάνα μου όταν ήμουν μικρός κι έκανα πως διάβαζα για τις πανελλήνιες, πανελλαδικές, δε θυμάμαι πώς ακριβώς τις λέγανε τότε. Και τι είμαι ρε μάνα, για να μπω στο πολυτεχνείο, τανκ είμαι; Απαντούσα με το γνωστό ανόητο και μαύρο χιούμορ μου, που δυστυχώς ή ευτυχώς ποτέ δε μ εγκατέλειψε. Άσε τις εξυπνάδες και διάβαζε, επέμενε η μάνα μου. Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης! Απαντούσα εγώ για να δείξω και τις βαθιές μου γνώσεις σε ό,τι αφορά αποστάγματα της λαϊκής σοφίας.

Μπήκα τελικά στο Πολυτεχνείο. Δεν ξέρω αν έγινα άνθρωπος ή αν το ότι έγινα άνθρωπος οφείλεται στο Πολυτεχνείο. Και μετά από χρόνια πολλά βγήκα από κει. Και τράβηξα άλλο δρόμο. Και τι σας κόφτει τώρα εσάς, θα μου πείτε και με το δίκιο σας… Δεν είναι τίποτα. Απλά αυτοί οι συνειρμοί που προκαλεί κάθε τόσο ο εγκέφαλός μου. Θυμάμαι ή μου θυμίζουν μια λέξη και μετά αρχίζει ένα ντόμινο ενεργοποίησης των νευρώνων της μνήμης και συμβαίνει αυτή η καταρροή αναμνήσεων, πολλές φορές και ιδεών.

«Νοέμβρης» ήτανε θαρρώ, η λέξη κλειδί του σημερινού ντόμινο. Γι αυτό και οι συνειρμοί με το πολυτεχνείο. Δεν είμαι της γενιάς του Πολυτεχνείου. Δυστυχώς δεν το έζησα με πλήρη συνείδηση, ήμουν μικρός. Ευτυχώς από την άλλη, γιατί όσο λιγότερα έχεις ζήσει στο παρελθόν, τόσο περισσότερα δικαιούσαι να ζήσεις στο μέλλον. Έτσι λέει μια παλιά κινέζικη παροιμία, από αυτές που πολλοί βγάζουν απ το μυαλό τους όταν θέλουν να πουν κάτι που τους συμφέρει. (Έτσι ακριβώς έκανα κι εγώ τώρα…) Πήγαινα βέβαια στις πορείες, για αρκετά χρόνια. Τώρα, ομολογώ ότι σταμάτησα. Δε συνέβη κάτι σημαντικό. Αυτό που συμβαίνει στους πολλούς. Με τα χρόνια αδιαφόρησα. «Και άλλοι στο σπιτάκι τους για πάντα…», που τραγουδάει και ο φίλος μου ο Τσακνής.

Υπήρξε μια περίοδος, που η συμμετοχή μου, στη μεγάλη ημέρα μνήμης και περισυλλογής, ήταν να ενισχύω τα ιερά ταμεία των τηλεοπτικών καναλιών, καταθέτοντας τον οβολό μου στο παγκάρι της τηλεθέασης. (Όχι, δεν έχω μηχανάκι AGB, μην ψαρώνετε αγαπητοί φίλοι που έχετε τηλεοπτικές εκπομπές.) Παρακολουθούσα τις πορείες και σούτια από την ασφάλεια και την άνεση του σαλονιού μου. Και αρκετές φορές έπεσα θύμα, το ομολογώ κι αυτό, τις καταστροφολαγνείας που προκαλούσαν ανεγκέφαλοι ή προβοκάτορες – δεν κρίνω για να μην κριθώ. Και με χαρά μεγάλη και ηδονή μετέδιδαν τα κανάλια, που από μέρες είχαν φροντίσει να νοικιάσουν ταράτσες και μπαλκόνια, γύρω από το ταλαίπωρο κτίριο, όπου κατέληγαν οι φασαρίες.

Το παράπτωμα στο οποίο δεν έπεσα ποτέ, ήταν να πίνω τον καφέ μου στην παραλιακή, (εκεί ήταν τότες η αμερικάνικη πρεσβεία) και από μπροστά να περνάει η πορεία. Αυτό ήταν κάτι που δε θα το άντεχα. Θα ντρεπόμουν πάρα πολύ. Δεν ντράπηκα όμως καθόλου – κι εδώ επεμβαίνει το ντόμινο των συνειρμών που λέγαμε – δεν ντράπηκα καθόλου, λοιπόν, να παρακολουθήσω πορεία επιτάφιου, καθισμένος σε κολασμένη ψησταριά της Αράχοβας τρώγοντας παϊδάκια. Εκεί, ναι, νομίζω πως εξάντλησα όλη την μετεφηβική μου επαναστατικότητα, αλλά αμαρτία που σας την ξέρασα, αμαρτία ουκ έστιν…

Επιστρέφοντας στα του Πολυτεχνείου, θυμάμαι ότι τα πρώτα χρόνια της αποχώρησής μου από την ενεργό συμμετοχή στην πορεία, είχα και τις τύψεις μου. Με τα χρόνια όμως, κάμφθηκαν κι αυτές. «Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός!», που λέει ένας άλλος φίλος, ο Αγγελάκας (και τα τραγούδια είναι μέσα στο παιχνίδι των συνειρμών, που λέγαμε). Μουδιάζει ο εγκέφαλός σου από άλλα. Νέα πράγματα στα οποία πρέπει να ανταποκριθούν οι επεξεργαστές σου, αλλά και αναίσχυντη παραγωγή δικαιολογιών. Αυτή είναι μια εξαιρετική ιδιότητα του εγκεφάλου! Αξιοζήλευτη! Νομίζω, από τις πρωτεύουσες του ανθρώπινου είδους…

«Δεν πειράζει», ήταν μία από αυτές. Ο κόσμος πρέπει να ανακυκλώνεται. Εμείς, κάναμε το χρέος μας. Είναι καλό να βλέπεις νέους ανθρώπους να παίρνουν τα ηνία. (μέχρι εδώ σωστά) Έτσι κι αλλιώς, αν – θεός φυλάξει – συμβεί τίποτα κακό στη Δημοκρατία μας, αυτοί θα έχουν το σθένος να βγουν μπροστά. Ε, τι; Εμείς οι κωλόγεροι, τα φάγαμε τα ψωμιά μας…

Μια άλλη δικαιολογία ήταν – και είναι – αυτή που αφορά κάποιους από εκείνους που ήταν εκείνον το Νοέμβρη εκεί. Και τώρα, είναι στις επάλξεις της εξουσίας, διαχειρίζονται κονδύλια και ανθρώπινους πόρους κι όταν πήξουν απ τη δουλειά, βγαίνουν στα παράθυρα να πάρουν αέρα και να ξεσκάσουν. Αυτοί καλά εξαργυρώσανε τον αγώνα τους, φωνάζει κάποιος αύλακας, κάπου μέσα στον εγκέφαλό μου. Αλλά δεν του δίνω πια σημασία. Θα ήμουν πολύ ρομαντικός για να πιστέψω ότι θα μπορούσε κάποιος να λειτουργήσει διαφορετικά.

Ξαναλουφάζω, λοιπόν στην πολυθρόνα μου. Παρατηρώ το σύμπαν γύρω μου και είμαι ευχαριστημένος που διαστέλλεται κι ας βρίσκω, γι αυτό το λόγο, τα πράγματά μου, κάθε μέρα λίγο πιο μακριά απ ό,τι συνήθως (συνειρμός από Woody Allen). Και τις ιδέες μου και τις σκέψεις μου και όλα. Μάλλον αυτή είναι η λογική ροή των πραγμάτων. Να μην ξεχνάς, αλλά να βλέπεις και τι μπορείς να κάνεις για πιο κάτω. Να χρησιμοποιείς το παρελθόν δημιουργικά κι όχι σαν τα μαλλιά σου, απ τα οποία πιάνεσαι όταν πνίγεσαι.

Το «δημιουργικά», βέβαια είναι υποκειμενικό. Ο καθένας… δημιουργικό βλέπει αυτό που κάνει. Το αν συμφωνώ κι εγώ μαζί του, είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο (και με την ευκαιρία, να ζητήσω συγχώρεση από τον παπά που ήταν επικεφαλής του επιταφίου στην Αράχοβα, την ώρα που έτρωγα το παϊδάκι. Αλλά ένιωθα δημιουργικός. Αυτοί οι συνειρμοί σήμερα, με έχουνε τσακίσει…)

Ο τελευταίος συνειρμός (σα μυθιστόρημα ή ταινία ακούγεται αυτό!), θα μπορούσε να είναι η 17Ν. Δε θα είναι όμως. Είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο και νοιώθω μικρός. Άλλωστε μικρός είναι και ο χώρος που μας απομένει, έτσι για να σας ξενερώσω τελείως. Αυτά είχα να πω για το μήνα που διανύουμε, το Νοέμβρη. Δεν ξέρω κατά πόσο έπεσα μέσα στις απόψεις και τις προσδοκίες σας. Αν όχι συγχωρήστε με… Ένα Πολυτεχνείο έχω βγάλει!

Share on Facebook

Ένα… αισιόδοξο δελτίο!

Την αρρώστια με τα δελτία ειδήσεων την έχουμε κολλήσει λίγο πολύ όλοι!

Και η αλήθεια είναι ότι μάλλον θα περάσει πολύυυυς καιρός μέχρι να ακούσουμε ένα δελτίο γεμάτο ευχάριστα πράγματα!

Χθες, στην τελευταία εκπομπή του Heart Breakfast Show, 93.1 Heart FM (Θεσσαλονίκη) είπα να κλείσω με ένα… διαφορετικό δελτίο! Απολαύστε το!

Ένα αισιόδοξο δελτίο! by vlavo

 

>>Ένα μάζεμα από αγαπημένα highlights από τη ραδιοφωνική μου ζωή των τελευταίων ετών ΕΔΩ! http://soundcloud.com/vlavo/sets


Απολαύστε και στείλτε φωτος από τις ομορφιές της Ελλάδας στο GREEK PIC!


 

Share on Facebook

vlavo.org – γουελκαμ μεσατζ!

Καλώς ήρθατε! Με το δεξί ή το αριστερό ή και τα δύο, όπως βολεύεται ο καθένας! Περάστε!

Αυτό είναι το vlavo.org, μία σελίδα στην οποία κατάφερα να μαζέψω τελικά όλα αυτά που κατά καιρούς δημιουργούνται μέσα μου και θέλουν να βγουν ή αναγκάζονται να βγουν ή δεν υπήρχε κανένας λόγος να βγουν αλλά… να που βγήκαν! Όπως και αυτά που βγαίνουν κατά παραγγελία! Για όσους είχαν επαφή μαζί μου από διάφορα “μέσα” – τα τελευταία χρόνια, ενδεχομένως να μην υπάρχει -ακόμη- κάτι καινούριο εδώ! Για τους υπόλοιπους έχει αρκετές διαδρομές για να ακολουθήσουν!

Για μένα είναι μία -επιτέλους-ευκολότερη διαχείρηση όλων αυτών των κειμένων, φωτογραφιών, εικόνων, αναμνήσεων, ηλιθιοτήτων, εργασιών που μου προέκυψαν, γιατί ου γαρ μόνο έρχεται και… που να θυμάσαι links & sites!

Στην κατηγορία about, θα βρείτε μια πρώτη περιγραφή, για το τι υπάρχει εδώ μέσα!  Μετά… δικό σας!

Όπως γεμίζει από την παλίρροια τo λιμάνι στη φωτογραφία (ίιιιιου ρομαντισμός), το site θα φορτωθεί σιγά – σιγά με πράγματα που έχουν γίνει στο παρελθόν, για να προλαβαίνουν οι καινούριοι και να τα θυμούνται οι παλιότεροι! (επίσης γιατί θα τα φτύσω αν τα περάσω όλα μαζί). Παράλληλα, εδώ θα δημοσιεύω και κάθε τι καινούριο! Φυσικά, θα γίνονται παράλληλα διορθώσεις και αλλαγές στο site, μιας και δεν είναι όλα έτοιμα, αλλά επειδή η υπομονή είναι μία ιδιότητα που αποφεύγει συστηματικά να εγκατασταθεί στο λειτουργικό μου, ανοίγουμε σήμερα και καλό ταξίδι!

Περιηγηθείτε λοιπόν στα λινκς, ελπίζω να βρείτε πράγματα που θα σας αρέσουν!

Αντώνης Βλαβογελάκης

*Η photo είναι από μια παλίρροια που είχα πετύχει στην Penzance, Cornwall

Share on Facebook

ΚΟΒΩ ΚΟΡΔΕΛΑ, ΣΠΑΩ ΣΑΜΠΑΝΙΑ! ΕΓΚΑΙΝΙΑ!

Αγαπητοί και μη, καλημέρα/σπέρα κλπ, αναλόγως με την ώρα που θα βρεθείτε εδώ!
Σήμερα σας καλωσορίζω, στο νέο μου home! Μην ανησυχείτε, δεν την κάνω από δω, απλά είπα να οργανώσω λίγο τα λινκς, από τα διάφορα που κάνω, σε ένα site με τη διεύθυνση www.vlavo.org.
To .org μπορείτε να το εκλάβετε όπως θέλετε: όργιο, οργασμός κλπ κλπ. Tα υπόλοιπα να μην τα εξηγώ εδώ, θα τα διαβάσετε εκεί! Αν ακόμη έχετε δύο λεπτά καιρό υπάρχει και ένα βιντεάκι. Κι αν έχετε ηχεία ή ακουστικά ακόμη καλύτερα!

Πατήστε στο λινκ και κεραστείτε στο μπουφέ! Enjoy!

Share on Facebook