Searching for Aurora – My Story…

Κι επιτέλους, μετά από 9 μήνες (ούτε εγκυμοσύνη να ήταν…),
βρήκα χρόνο να ολοκληρώσω το βίντεο με την προσωπική μου ιστορία – όνειρο ζωής: “Αναζητώντας το Βόρειο Σέλας στην Ισλανδία“.
Χαρείτε το full screen και HD κατά προτίμηση!

Searching for Aurora in Iceland. My story… from antonis vlavogelakis on Vimeo.

Share on Facebook

Ισλανδία – Αναζητώντας τα φώτα του Βορρά

Κείμενο – φωτογραφίες Αντώνης Βλαβογελάκης
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο SOUL magazine Dec 2013 

Προσπαθώ να θυμηθώ πώς και πότε πρωτοέφαγα το κόλλημα με το Βόρειο Σέλας, αλλά είναι κάπου βαθιά θαμμένο μέσα μου… Δεν έχει και σημασία… Πέρασαν χρόνια που καθόμουν πολλά βράδια, βλέποντας βίντεο που μου είχαν στείλει άνθρωποι από το βορρά, με τα πράσινα φώτα να χορεύουν στον ουρανό της Αρκτικής και έσκαγα από το κακό μου που δεν ήμουν εκεί…   Σκεφτόμουν “Εγώ πότε θα γίνω Joanna Lumley;” Όχι να γίνω ξανθιά αγγλίδα ηθοποιός, αλλά να κάνω ότι έκανε κι αυτή στο ντοκυμαντέρ που πήγε να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής, να δει τα Φώτα του Βορρά
Αποφάσισα ότι έπρεπε να γίνει φέτος (Οκτώβριος 2013) και διάλεξα για προορισμό την Ισλανδία! Σκέφτηκα, αν δε μου κάτσει το Σέλας, να δω τουλάχιστο μια απίθανη χώρα! Που αποδείχθηκε πιο απίθανη, απ’ ό,τι υπολόγιζα!
Οι πιθανότητες δεν ήταν καλές, η ηλιακή δραστηριότητα σχεδόν ανύπαρκτη και οι προγνώσεις καιρού, έδιναν γενικά συννεφιά. Η ιδέα μου για βραδινή πτήση προς Reykjavik με δεξί παράθυρο στο αεροπλάνο, να βλέπει βόρεια, αποδείχθηκε σοφή! Η Aurora με υποδέχτηκε 500 περίπου χιλιόμετρα πριν την Ισλανδία! Ένα πράσινο τόξο πάνω από το φτερό, με έκανε να δακρύσω! Το είδα, έστω και λίγο είπα, αλλά το επόμενο βράδυ μου φύλαγε έκπληξη!
Μια γεωμαγνητική καταιγίδα, λίγο τζόκερ, που έκατσε στο πρώτο Aurora Hunting που βγήκαμε και τα σύννεφα που αποχώρησαν με σεβασμό την κατάλληλη στιγμή έκαναν το θαύμα τους! Σκηνικό: Ακτή στα νοτιοδυτικά! Απόλυτο σκοτάδι, βράχια και ωκεανός… Τα φώτα εμφανίστηκαν δειλά ένα μισάωρο μετά, σταδιακά δυνάμωσαν και χόρευαν για ένα δίωρο περίπου, σε ζώνες, κουρτίνες και ακτίνες, καταπράσινα και με μερικές σπάνιες μωβ αποχρώσεις…  Η Τόνια τσίριξε! Μέθη… και όχι από το σωτήριο φλασκάκι με ουίσκι που έβγαινε κάθε τόσο από την τσέπη, για να καλμάρει το κρύο! Οι ισλανδοί είπαν ότι είχαν κανα χρόνο να δουν τέτοιας έντασης show!
Το επόμενο πρωί με βρήκε να χαζεύω τις φωτογραφίες, για να πεισθώ ότι δεν το είδα όλο αυτό στον ύπνο μου… Ήρεμος σα μετά από οργασμό, μπορούσα πια να ασχοληθώ με την πόλη και ό,τι προλάβαινα από Ισλανδία τις έξι μέρες που απέμεναν!
Το Ρέικιαβικ γλυκό! Πολιτισμός, όμορφα κτίρια, ωραίοι άνθρωποι, μυρωδιές και γεύσεις ηδονικές έως αναπάντεχες… μεζές σάπιου καρχαρία! Ιου! Υπέροχη θέα από το Perlan και την εκκλησία  Hallgrímskirkja, ελεύθερο wi-fi παντού,  πεντακάθαρη ατμόσφαιρα και μυρωδιά από θειάφι στο ζεστό νερό, να σε κάνει να μουρμουράς τη μουσική από το Brennisteinn των Sigur Ross… βράδυ μέσα στο αντιανεμικό σου με τον παγωμένο αέρα να σου φρεσκάρει το πρόσωπο, έξω από ένα μπαρ για τσιγάρο…
Και μετά η φύση... με το που βγαίνεις από την πόλη νιώθεις περίεργα! Είπα στην αρχή, ότι το τοπίο είναι εξωγήινο, αλλά διόρθωσα αμέσως! Εσωγήινο είναι! Γη που δημιουργείται, από τα εντόσθια του πλανήτη! Πάνω στο χάσμα που αφήνουν η αμερικανική και η ευρασιατική πλάκα καθώς απομακρύνονται! 30 ενεργά ηφαίστεια, φιλιά από το Eyafjallajokull, πολύ τη χάρηκε την πλάκα που έκανε στην Ευρώπη πριν λίγα χρόνια με τη στάχτη του, θερμοπίδακες Geysir να σε χλευάζουν, φτύνοντας καυτό νερό 20 μέτρα πάνω απ το κεφάλι σου, lava fields σαν φτιαγμένα από ταινία επιστημονικής φαντασίας, μαύρες έρημοι και παραλίες, τρύπες στο έδαφος που αχνίζουν… Ένα χωριό που δεν έχει νεκροταφείο, γιατί τα πτώματα ψηνότανε, λέει, στο χώμα!
Αμέτρητοι καταρράκτες, δέος να περπατάς κάτω από τον Skogafoss… Παγετώνες που περιμένουν την επόμενη έκρηξη, για να ξαναγίνουν νερό και να επιστρέψουν στο μπαμπά ωκεανό! Όμορφες εκκλησίες, αλλά και ιστορίες για Τρολ και Ελφ που τις συνέχονται!
Και μετά από ένα εξάωρο στον Ν1 πηγαίνοντας ανατολικά, εμφανίζεται το Jokulsarlon, the Glacier Lagoon. Εκεί, ο μεγαλύτερος παγετώνας της Ευρώπης o Vatnajokull, γεννά κάθε μέρα παγόβουνα, φτιάχνοντας ένα τοπίο που σε κάνει να νιώσεις για λίγο σα φωτογράφος του National Geographic.
Μαγεία και γουλιά βότκα με τριμμένο πάγο 1000 ετών, λέει ο Fabi ο Ισλανδός οδηγός στο αμφίβιο σκάφος…(μιας και είμαι ερωτευμένος και με αυτή τη σειρά φωτογραφιών, δείτε περισσότερες στο Provocateur Magazine)
Επιστροφή μέσα από βουνά σα παγωτό στρατσιατέλα και κάποια σύννεφα να κατεβαίνουν χαμηλά και να κάνουν ό,τι μπορούν για να ζωγραφίσουν όσο καλύτερα γίνεται το τοπίο! Αρνάκια σα μαλιαρές μπάλες και άλογα σα πυξίδες, όλα παράλληλα, με τον κώλο κόντρα στον άνεμο, γιατί τους ενοχλεί στο πρόσωπο…
 Το σούρουπο έγινε βράδυ, μισή ώρα πριν το Ρέικιαβικ και αναπάντεχα η Aurora έκανε μια έξτρα εμφάνιση… Μερικές ακόμη φωτογραφίες, πιο ψύχραιμος και έμπειρος αυτή τη φορά…
Το παζλ των εξωπραγματικών τοπίων συμπληρώνει μια επίσκεψη στη Γαλάζια Λίμνη. Η βουτιά στο σπα γίνεται βέβαια υπό τουριστικές συνθήκες, παρέα με πλήθος ρώσων και γιαπωνέζων, το σκηνικό όμως σε αφήνει και πάλι να αναρωτιέσαι σε ποια ταινία επιστημονικής φαντασίας παίζεις…
Η Ισλανδία με γέμισε εικόνες που θα πάρει καιρό να κατασταλλάξουν μέσα μου… και κάνουν κάθε άλλο προορισμό, προς το παρόν σχεδόν αδιάφορο! Η Μαρία στο ραδιόφωνο μου έκανε το φιλοσοφικό ερώτημα: Και τώρα που το όνειρο, να δεις τα φώτα, έγινε πραγματικότητα, what’s next…; Χμ… Δεν έχω απάντηση ακόμη! Απέκτησα όμως έναν επιπλέον λόγο να χαμογελάω! (Kαι μιας που πέρασε κάποιο διάστημα από την ώρα που γράφτηκε το άρθρο μέχρι σήμερα που το δημοσιεύω εδώ, απαντάω: Θέλω να ξαναπάω)
Ξημερώματα στον κεντρικό σταθμό των λεωφορείων, φεύγοντας για αεροδρόμιο!
Η ηλιόλουστη εικόνα από το ίδιο σημείο, μια μέρα πριν, έχει αντικατασταθεί από χιονοθύελα! Η Ισλανδία αποχαιρετά με νιφάδες! Αν και – ο πλεονέκτης – ήλπιζα μέχρι τελευταία στιγμή να μου κάτσει και μια ηφαιστειακή έκρηξη…
 Την επόμενη φορά… Έτσι κι αλλιώς στην απογείωση υποσχέθηκα: I ‘ll be back!

* Χρωστάω ένα ευχαριστώ στον φίλο Αλέξανδρο Χαριζάνη που, με κάποιον τρόπο, έβαλε το χέρι του να πραγματοποιήσω αυτό το ταξίδι και όλους όσους ανέχονται τόσα χρόνια το κόλλημα μου…

*Kι άλλο ένα στον Γιάννη Ψαθά, που έβαλε το χέρι του να βγάλω ωραίες φωτογραφίες.

 

Share on Facebook

Aurora at last…

Ενα όνειρο, πολλώωωωωωωνε χρόνων έγινε πραγματικότητα!

Το να δω το βόρειο το Σέλας (έστω το νότιο, αλλά ποιός πάει μέχρι εκεί…)

Κατάφερα λίγες μέρες πριν να βρεθώ στην Ισλανδία, όπου οι πιθανότητες γεωμαγνητικής δραστηριότητας ήταν πραγματικά χάλια… Ο Ήλιος, χωρίς ίχνος κηλίδων ή εκλάμψεων, παρόλο το υποτιθέμενο Solar Maximun που διανύει και συννεφιά παντού!

Μου έκανε όμως την έκπληξη να με υποδεχτεί κατά τη διάρκεια της πτήσης με μια μικρή εμφάνιση 500 χιλιόμετρα πριν την προσγείωση… δάκρυσα!
Και την πρώτη κι όλας μέρα μια γεωμαγνητική καταιγίδα έκανε το θαύμα της! Βρέθηκα μια ώρα νοτιοδυτικά, ακριβώς δίπλα στον ωκεανό! Σκοτάδι πίσα, μόνο τα κύματα και το μαύρο μισή ώρα μετά άρχισε να αποκτά μια ελαφριά λευκοπράσινη λάμψη!  Αφρού ξανάσβησε επέστρεψε λίγο μετά με λωρίδες σε όλο τον ουρανό, όμως τα σύννεφα κάλυπταν ακόμη το 60% του ουρανού. Το σόου κορυφώθηκε μια ώρα μετά, όταν τα σύννεφα αποφάσισαν να αποχαιρετίσουν και η Aurora Borealis ήταν παντού, χορεύοντας σε κουρτίνες και ακτίνες, όπου κι αν γυρνούσες να δεις…

Δυο μέρες μετά, γυρνώντας από ένα ταξίδι από την Glacier Lagoon, περίπου 30 χιλιόμετρα πριν το Reykjavik και μόλις είχε πέσει το σκοτάδι,  μου εμφανίστηκε άλλη μια φορά! Σαν ένα απαλό τόξο στην αρχή και σε λίγα λεπτά δυνάμωσε και άρχισε να χορεύει για λίγα λεπτά!

Την ευχαριστώ…

Share on Facebook

Βόρειο σέλας στην Σκανδιναβία! (βίντεο – 2012)

Ένα από τα πιο όμορφα βίντεο απο το βόρειο σέλας που έχω δει!  Το πόσταρε στο facebook group μου ο φίλος Frank Martin Ingilæ!
Το τράβηξε σε Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία τη σεζόν που πέρασε, χειμώνα και άνοιξη!
Τώρα το φως θα γίνει 24ωρο εκεί ψηλά και από Οκτώβρη, τη νέα σεζόν μέχρι και το Μάρτη, αναμένεται το μεγάλο πάρτυ της 11ετίας με το solar maximum!
Ελπίζω όσοι το αγαπάμε να καταφέρουμε να βρεθούμε μερικές μέρες κάπου στον αρκτικό κύκλο!
Απολαύστε!

He wrote: Celestial Lights is my second video project. It is another stop motion based video about the northern lights. The video is shot in the northern parts of Norway, Finland and Sweden during autumn 2011, winter and spring 2012.

More info about me and my photography work:
facebook.com/arcticlightphoto
arcticlightphoto.no

Για όσους θέλουν να παρακολουθούν γενικά το φαινόμενο, αυτό είναι το σχετικό μπλόγκ μου http://aurora-gallery-news.blogspot.com/

και αυτό το γκρουπ http://www.facebook.com/groups/aurora.selas/

Share on Facebook

Μια πολύχρωμη νύχτα!

Το τελευταίο 24ωρο φαίνεται πως ήταν ένα από τα πολύ θεαματικά στον βορρά του βόρειου ημισφαιρίου! Ευχόμαστε στους βόρειους φίλους μας να είναι έτσι όλη η χρονιά και να μας γεμίζουν υπέροχες φωτογραφίες από τα φώτα του βορρά (βόρειο σέλας)! Τους ευχαριστούμε πολύ για τις υπέροχες αναρτήσεις στο facebook groupμας!
Όσοι πιστοί, περάστε και από το blog για διαρκείς ενημερώσεις και απίθανες φωτος! http://aurora-gallery-news.blogspot.com/


Arnar Bergur GuðjónssonMe and Aurora borealis
Trudy C Hause starting to cloud over jan 23 — in Yellowknife, Northwest Territories.
Steve Milneranother from Jan 22/12 …taken near Ft Nelson BC
The Aurora Photo Guide : Runólfur HaukssonMy home town Höfn Hornafjöður.. 23-01-2012.
Bjørn Anders Nymoen Size matters! Can you spot Ursa Major? Extreme aurora in Northen Norway january 22.
Steve Milner what a great display last night Jan22/12 …taken near Ft Nelson BC Canada with a Nikon D7000..F4.5,2000 Iso and a 25 second exposure….and to all of the aurora photographers from around the world ..WELL DONE PEOPLE….Steve
Thorbjørn Riise Haagensen Saturday night at the island of Senja, Northern Norway. More photos at www.haagensenfoto.no
Jaromir StanczykAmazing last night – þingvellir 22 jan 2012
Iurie Belegurschi Photography I love Iceland .
The Aurora Photo Guide : Runólfur Hauksson Last night next to Skálafell, Suðursveit. 22-01-2012.
The Aurora Photo Guide : Runólfur Hauksson Viðborð, Mýrum. 23-01-2012.
Bjarki Og Jesper Mikkelsen Long time ago friends. This night in Lapland 🙂 Greatings to Greece and you all.
Trudy C Hause yeah finally clear night i was in heaven im sure of it
Share on Facebook

Imagine Peace Tower, Yoko Ono and Aurora – Reykjavic!

Χθες βράδυ η Γιοκο Όνο άναψε το Imagine Peace Tower το φωτεινό έργο τέχνης στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας στη μνήμη του John Lennon, καθώς ήταν η ημερομηνία των γενεθλίων του – θα γινόταν 71! Τι υπέροχο θέαμα η δέσμη φωτος, μαζί με το βόρειο σέλας! Τη φωτογραφία έστειλε ο φίλος Börkur Hrólfsson στο facebook group μας!

Our facebook group friend Börkur Hrólfsson send an awesome picture of the northern Lights over Reykjavic, Island but… οn a special night! Imagine Peace Tower was relit by Yoko Ono on October 9th 2011 in memory of John Lennon. He would have been 71 today (Sunday).

He said:

Börkur Hrólfsson said about thw photo: “Yoko Ono turned the ,”Imagine peace tower” on, yesterday in Reykjavik, Iceland. This is what it looked like.”

Periσσότερα στη σελίδα μου για το Σέλας: http://aurora-gallery-news.blogspot.com/

Share on Facebook

Βόρειο Σέλας – Απίθανο βίντεο

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά βίντεο που έχουμε δει! Βόρειο Σέλας, μια βραδιά πάνω από τη Νορβηγία!
One of the most impressive aurora borealis video we have ever seen! Northern Lights Time Lapse by National Geographic! Amazing!

ΔΕΙΤΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ, ΝΕΑ και ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ LINKS ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΣΕΛΑΣ ΕΔΩ http://aurora-gallery-news.blogspot.com/


Share on Facebook

Βιώνοντας το Σέλας στο ψηφιακό πλανητάριο!!!


Διαβάστε τα πάντα για το φαινόμενο και δείτε υπέροχες φωτογραφίες ΕΔΩ http://www.vlavo.org/main/?p=1394

Το καλοκαίρι ξεκινά επίσημα στις 21 Ιουνίου και εφέτος έχουμε την ευκαιρία να το γιορτάσουμε με τον πιο φαντασμαγορικό τρόπο: «Βιώνοντας το Σέλας». Απολαμβάνοντας δηλαδή, τα υπέροχα χρώματα του Σέλαος και μαθαίνοντας για το ιδιόμορφο αυτό φαινόμενο ακριβώς την μεγαλύτερη ημέρα του έτους. Και αν είναι γνωστό πόσο δύσκολο είναι να ζήσει κανείς τη μαγεία του εκπληκτικού αυτού δώρου της φύσης κάτω από τον ουρανό της Ελλάδας, είναι το Ιδρυμα Ευγενίδου που για άλλη μια φορά, και μέσα από τον θόλο του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου, γίνεται ξεναγός στα πιο απομακρυσμένα μέρη.

Για να βιώσουμε λοιπόν το Σέλας, αυτή τη φορά, μας μεταφέρει ως το Φέιρμπανκς της Βόρειας Αλάσκα αλλά και το Τρόμσο της Βόρειας Νορβηγίας. Εκεί, όπου πολλάκις βρέθηκε προηγουμένως και ο Τέρενς Μέρτα, για να καταγράψει σε time-lapse φωτογράφιση το μοναδικό θέαμα του Σέλαος. Και να δημιουργήσει την ολοκληρωμένη και πρωτότυπη παράσταση «Βιώνοντας το Σέλας» χαρίζοντας μια μοναδική εμπειρία σε όσους συναρπάζονται από τη μαγεία της φύσης.

Γενικός Διευθυντής της Evans and Sutherland, μίας από τις μεγαλύτερες εταιρείες πλανηταρίων στον κόσμο, αλλά και ακούραστος χομπίστας – παρατηρητής, ο Τέρενς Μέρτα δημιούργησε μια 25λεπτη παράσταση, την πρώτη παγκοσμίως που καταγράφει το Σέλας σε όλη του την μεγαλοπρέπεια το οποίο και αναδεικνύεται πλήρως στον 950 τ.μ. θόλο του Ευγενιδείου Πλανηταρίου.

Πως όμως δημιουργείται το Σέλας; Λίγο πριν το «βιώσουμε», ο Διονύσης Σιμόπουλος, μας δίνει μία γεύση από τα μυστικά του. «Η αλληλεπίδραση του ηλιακού ανέμου και του γήινου μαγνητικού πεδίου είναι ο λόγος για την εμφάνιση του ωραιότερου από τα παιχνίδια της φύσης όταν σχηματίζουν μυστηριώδεις φωτεινές παραστάσεις που αποτελούν το βόρειο και το νότιο Σέλας σε ύψος που κυμαίνεται από 100 έως και 1000 χιλιόμετρα» εξηγεί ο διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου. Οσο για τις εκπληκτικές αποχρώσεις του φαινομένου, ο διακεκριμένος φυσικός και αστρονόμος σημειώνει: «Τα διάφορα χρώματα που παρατηρούμε στο Σέλας εξαρτώνται από τα χημικά στοιχεία της ιονόσφαιρας με τα οποία συγκρούονται τα φορτισμένα ηλεκτρόνια από τον Ηλιο. Η όλη αυτή διαδικασία γίνεται με έναν αρκετά πολύπλοκο τρόπο που ακόμη και σήμερα δεν είναι πλήρως κατανοητός αν και η αρχή της διαλεύκανσής του άρχισε πριν από 150 περίπου χρόνια».

Πιο συγκεκριμένα, ο Διονύσης Σιμόπουλος αναφέρει ότι, όταν στα μέσα του 19ου αιώνα διοχετεύτηκε ηλεκτρικό ρεύμα μέσα σε έναν σωλήνα που περιείχε κάποιο αέριο, ανακαλύφθηκε ότι ήταν δυνατόν να δημιουργηθεί μία αναλαμπή με το φασματικό χρώμα που είναι χαρακτηριστικό του δεδομένου αυτού αερίου. «Με βάση αυτή την ιδιότητα έχουμε σήμερα τις λάμπες φθορισμού και τις φωτεινές επιγραφές νέον» επισημαίνει ο έλληνας επιστήμονας. «Το Σέλας είναι ένα μόνιμο χαρακτηριστικό της γήινης ατμόσφαιρας, έστω και αν οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούμε να το δούμε πάντα αφού χρειάζεται να βρισκόμαστε στο κατάλληλο μέρος και να υπάρχουν και οι κατάλληλες συνθήκες για να το παρακολουθήσουμε» προσθέτει. «Από τη βόρεια Νορβηγία το φαινόμενο παρατηρείται σε καθημερινή σχεδόν βάση, ενώ στις νότιες περιοχές της χώρας είναι εμφανές αρκετές φορές κάθε μήνα. Στις χώρες της βόρειας Ευρώπης η εμφάνισή του περιορίζεται σε μία περίπου φορά κάθε μήνα, και στην περιοχή της Μεσογείου δεν το βλέπουμε παρά μερικές μόνο φορές κάθε αιώνα, αφού η συνηθισμένη του εμφάνιση περιορίζεται σε μία ζώνη 2.500 χιλιομέτρων γύρω από τους μαγνητικούς πόλους. Μερικές φορές όμως, όταν ο Ηλιος είναι ιδιαίτερα δραστήριος και κάτω από πολύ καλές συνθήκες στη γήινη ατμόσφαιρα, το Σέλας μπορεί να φανεί ακόμη και πάνω από το Κάιρο, όπως συνέβη το 1872, ή πάνω από τη Σιγκαπούρη και την Τζακάρτα, όπως έγινε το 1909» συμπληρώνει.

Παρών, κατά τη διάρκεια της πρώτης παράστασης, θα είναι στο Ευγενίδειο Πλανητάριο και δημιουργός του εξαιρετικού αυτού θεάματος Τέρενς Μέρτα, για να συνομιλήσει με το κοινό και να μοιραστεί μαζί του τις συναρπαστικές του εμπειρίες.

Πού και πότε

«Βιώνοντας το Σέλας», Ειδικό Αφιέρωμα του Ιδρύματος Ευγενίδου (Λ. Συγγρού 387 – είσοδος από οδό Πεντέλης -, Π. Φάληρο, τηλ: 210 946960, www.eugenfound.edu.gr), στο Θερινό Ηλιοστάσιο, στις 21 Ιουνίου 2011.

Θα πραγματοποιηθούν τρεις προβολές:
Στις 20:00, στις 21:00 και στις 21:30

Η είσοδος και στις τρεις προβολές είναι ελεύθερη ωστόσο είναι απαραίτητο να προμηθευτεί κανείς Δελτία προτεραιότητας τα οποία θα αρχίσουν να διανέμονται στο Ταμείο του Πλανηταρίου από τις 19.00 της ίδιας ημέρας και έως εξαντλήσεως των θέσεων.

 

ΠΗΓΗ: http://www.kala-nea.gr

Share on Facebook

Απίστευτη Ηλιακή Έκρηξη!


Η Ηλιακή δραστηριότητα αυξάνεται εδώ και μερικούς μήνες πλησιάζοντας στο solar maximum! Χθες ο Ήλιος έδωσε αυτή την εντυπωσιακή έκρηξη μεγέθους M2-class παράγοντας ταυτόχρονα και μία S1-class radiation storm! To περισσότερο από το υλικό που εκτινάχθηκε ξαναπέσε στην επιφάνεια του αστεριού, όμως αρκετό έπιασε την ταχύτητα διαφυγής και με τη μορφή ηλιακού ανέμου, έρχεται τις επόμενες ώρες στη Γη! Αυτό σημαίνει ότι από απόψε το βράδυ και για αρκετές ώρες θα έχουμε γεωμαγνητική καταιγίδα και -πιθανότατα – πολύ ωραίες εικόνες από Σέλας! Κρίμα που ο βορράς αυτή την εποχή είναι φωτεινός από τον Ήλιο του Μεσονυκτίου! Οι ελπίδες μας λοιπόν σε Νέα Ζηλανδία και Ανταρκτική! Αν είστε στο facebook ελάτε στο γκρουπάκι που έχουμε κάνει για το σέλας AURORA!

Share on Facebook

Time Lapse Video: San Francisco to Paris in 2 minutes



“Ενα απίστευτο βίντεο! Ένας τύπος Nate Bolt έκανε μια πτήση San Francisco – Παρίσι τραβώντας μια φωτογραφία κάθε 2 περίπου μίλια! Αποτέλεσμα αυτό το βίντεο μη πραγματικού χρόνου που αποτελείται από 2500 περίπου φωτος! Πολύ εντυπωσιακό το βόρειο σέλας που σκάει την ώρα που νυχτώνει! (στο 1 περίπου λεπτό – Όλα όσα θα θέλατε να μάθετε για το ΣΕΛΑΣ ΕΔΩ)

Share on Facebook

Northern Lights – Last week’s show!



Την περασμένη βδομάδα, εκεί στον αγαπημένο βορρά, είχε και πάλι όμορφα πράγματα με το Σέλας (Aurora Borealis) μιας και ο ήλιος γεμιζει σιγά σιγά κηλίδες και υπάρχει όλο και συχνότερα ηλιακό αεράκι προς τη Γη! Διάλεξα μερικά στιγμιότυπα για χάσιμο: Φωτο 1  Brian Larmay, Pembine Wisconsin – Φωτο 2 Jeff Koch, Paynesville, MI – Φωτο 3 Steve Milner, 30 km north of Ft St John, British Columbia, Canada. Όλα όσα θα θέλατε να μάθετε για το ΣΕΛΑΣ ΕΔΩ

Το μαγνητικό πεδίο, αυτή την ώρα:Current Auroral Oval:

Credit: NOAA/POES

Share on Facebook

AURORA BOREALIS ή Βόρειο Σέλας …τα φώτα του βορρά.

Mε την ευκαιρία της έξαρσης – τον τελευταίο καιρό και πάλι – της δραστηριότητας του Ήλιου, μετά από μερικά χρόνια που ήταν ψόφιος, δημοσιεύω ένα κείμενο μου που απαντά στα βασικά ερωτήματα για το Σέλας, καθώς και μερικά λόγια – παρέα με μερικές απίθανες φωτογραφίες που μου έστειλαν δύο διαδικτυακοί φίλοι από το βορά!

Thnx so much for the Fotos: Tom Eklund (Toyala, Finland), Troy Birdsall (Fairbanks, Alaska)

Βόρειο Σέλας, The northern lights ή nordlys. Εδώ νομίζω ότι η φύση, τα έδωσε όλα! Το πιο όμορφο, χαοτικό, ψυχεδελικό και δυσεύρετο φαινόμενο, που συμβαίνει εκεί ψηλά. Εκεί ψηλά στους πόλους, εκεί ψηλά στον ουρανό!

Δε θυμάμαι καν πως το έφαγα το κόλλημα με το Σέλας. Χωρίς να έχω την ευτυχία –ακόμη – να μου πεταχτούν τα μάτια έξω, βλέποντάς το ζωντανά, έχω ψάξει τα πάντα, έχω παραγγείλει βίντεο και βρήκα διάφορους, βόρειους κολλημένους για να μου πουν περισσότερα. Οι πληροφορίες, καθώς και οι φωτογραφίες στο παρόν κείμενο, προέρχονται, από έναν Φινλανδό, τον Tom Eklund, από την Toyala και έναν πιτσιρικά από το Fairbanks στην Αλάσκα, τον Troy Birdsall. Ο δεύτερος έχει και ένα πολύ καλό site, και μάλιστα με ζωντανή κάμερα (live webcast), το www.aurorawebcam.com.

Που εμφανίζεται; Προς τα πού να κοιτάξω;

Το Σέλας εμφανίζεται σε δύο δαχτυλίδια, (auroral oval) γύρω από το βόρειο και γύρω από το νότιο μαγνητικό πόλο, δηλαδή κοντά στον αρκτικό κύκλο (67ο ). Πρακτικά εμφανίζεται στη βόρεια Σκανδιναβία, αλλά πιο τυχερή είναι η αμερικανική ήπειρος. Βλέπετε ο μαγνητικός πόλος της Γης, είναι μετατοπισμένος προς τα εκεί, (god damn), οπότε το φαινόμενο κατεβαίνει ευκολότερα σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη. Ο παράδεισος είναι η Αλάσκα… και γενικά, μέσα στο όνειρο, περιλαμβάνεται το παγωμένο λευκό τοπίο, ο κατάμαυρος αρκτικός ουρανός και η απόλυτη ησυχία. Σε μεγάλες ηλιακές καταιγίδες (όπως αυτή τον Οκτώβρη του 2003), δεν έχει πρόβλημα να εμφανιστεί έως και τα πλάτη τα δικά μας, βέβαια απλά σαν κοκκινίλα στο βορά πολύ σκοτεινού ουρανού (οι ρωμαίοι το ονόμαζαν pluvia sanguinea – αιμάτινη βροχή)

Τι είναι; Φαντάσματα; Εξωγήινοι;

Παρενέργειες από τα καυσαέρια του Ήλιου! Το Σέλας σχετίζεται απόλυτα με την ηλιακή δραστηριότητα. Σωματίδια που εκτοξεύει κατά καιρούς ο Ήλιος, από εκλάμψεις, ή τρύπες του στέμματος, επιταχύνονται από το μαγνητικό πεδίο της Γης και την πέφτουν στην ατμόσφαιρα. Εκεί, για να μη σας πρήζω, δημιουργείται εν ολίγοις ένα φαινόμενο, σαν αυτό που συμβαίνει στην οθόνη της έγχρωμης τηλεόρασης. Οι ποιο υποψήφιοι για κόλλημα, σημειώστε ότι το κόκκινο χρώμα, είναι βομβαρδισμός σε ατομικό οξυγόνο κοντά στα 200 μίλια, το πράσινο – μοριακό οξυγόνο στα 60 μίλια, ενώ μπλε και ιώδεις αποχρώσεις δίνει το άζωτο.

Τι σχήματα παίρνει;

Εδώ, ο Tom δυσκολεύτηκε… «Υπάρχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά για να τις κατατάξεις (τις auroras), αλλά τίποτα, ποτέ δεν είναι ίδιο. Στις μεγάλες μαγνητικές καταιγίδες υπάρχουν εντυπωσιακά χρώματα, αλλά σε κατάσταση διάχυσης στον ουρανό, χωρίς λεπτομέρειες και έντονες κινήσεις. Οι μεσαίου μεγέθους δίνουν τις γνωστές «ζώνες» και «κουρτίνες» και είναι αυτές που προτιμώ. Πολύ εντυπωσιακές είναι και οι λεγόμενες «coronas», που συμβαίνουν όταν το φαινόμενο είναι ακριβώς πάνω απ το κεφάλι σου. Τότε ακτίνες και χρώματα φεύγουν προς όλες τις κατευθύνσεις. Παθαίνεις πλάκα… Αν είσαι τυχερός σε κάποιες από τις πολύ ενεργές «ζώνες», μπορεί να πετύχεις τις διάσημες βιολετί αποχρώσεις στα χαμηλά τους όρια». Και συνεχίζει ο Tom: «Είναι κάτι τόσο εντυπωσιακό ώστε την ώρα που συμβαίνει δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Ξεχνάς τα πάντα, σου ρουφάει όλη την προσοχή και προσπαθείς να δεις όσο περισσότερο μπορείς. Μου είναι λίγο δύσκολο να το εκφράσω…»

Πότε να πάω;

Κατ αρχήν, το aurora touring, είναι πολύ διαδεδομένο, ειδικά στην Αμερική (Αλάσκα, Καναδάς). Πολύς είναι ο κόσμος που ταξιδεύει με την ελπίδα…να το δουν κι αυτό τα μάτια του. Πράγμα που ελπίζω να πάθω κι εγώ, μιας και στο προηγούμενό μου ταξίδι στη Σκανδιναβία, έχασα ηλιακή καταιγίδα για δύο μέρες…Πρώτα απ όλα κάποιος που θέλει να ταξιδέψει γι αυτό το σκοπό πρέπει να πάει όσο βορειότερα μπορεί, για να είναι σίγουρος (Αν μιλάμε για Ευρώπη, μιλάμε για Λαπωνία ή βόρεια Νορβηγία. Το Tromso είναι μια χαρά). Οι καλύτερες εποχές είναι τέλος χειμώνα – αρχές άνοιξης και φθινόπωρο με αρχές χειμώνα. Σε ότι αφορά το Βόρειο Ημισφαίριο το καλοκαίρι είναι λάθος εποχή, μιας και οι νύχτες είναι λευκές.

Το Σέλας, όπως είπαμε, εξαρτάται από τις ορέξεις του Ήλιου, έχει να κάνει με τη δραστηριότητά του. Tο αστέρι μας διένυσε το λεγόμενο solar minimum για αρκετά χρόνια, περισσότερα π ό,τι συνήθως και τώρα αρχίζει να ξυπνάει! Υποτίθεται ότι θα φτάσει στη μέγιστη δραστηριότητα κηλίδων και εκλάμψεων κάπου στο 2012-13.

Μια επίσης πολύ σημαντική βοήθεια είναι οι προγνώσεις μέσω internet. (μπορείτε να γραφτείτε για παράδειγμα στο www.spaceweather.com και να σας ενημερώνουν σχετικά με την ηλιακή δραστηριότητα. Μετά από κάποια έκλαμψη, έχετε συνήθως κανα δυό μέρες καιρό – ώσπου να φτάσουν τα ηλιακά σκουπίδια – να βρεθείτε εκεί ψηλά.

Τι άλλο χρειάζεται;

Αυτό που χρειάζεται σίγουρα είναι τύχη και υπομονή. Μπορεί να συμβαίνει η μεγαλύτερη γεωμαγνητική καταιγίδα, αλλά εσύ να είδες πριν λίγο φωτογραφία του Μητσοτάκη και να έχει πλακώσει τέτοιο σύννεφο που δεν έχεις ξαναδεί. Μπορεί να βαρεθείς μετά από ώρες που έχεις κοκαλώσει στους -20ο C κι η aurora να σκάσει μύτη, μόλις μπεις στο σπίτι. Διότι δεν ξέρεις πότε θα εμφανιστεί ή πόσο θα κρατήσει.

Χρειάζεται καλό ντύσιμο, κάτι να τσιμπήσεις, λίγο αλκοόλ και αν θέλεις παρέα. «Μερικές φορές, αισθάνομαι πολύ ηλίθιος που κάθομαι και περιμένω…», μου λέει ο Tom.

Η κουβέντα με τον Tom, έκλεισε απαντώντας στη γκρίνια μου, ότι θα άλλαζε ευχαρίστως την aurora για τον ήλιο της Ελλάδας. Τι να κάνεις; Ο καθένας… ό,τι του λείπει…

Και ο Troy, απ την άλλη μεριά του βόρειου ημισφαιρίου, στέλνει χαιρετίσματα στους εδώ, aurora fans.

Share on Facebook