Ισλανδία – Αναζητώντας τα φώτα του Βορρά

Κείμενο – φωτογραφίες Αντώνης Βλαβογελάκης
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο SOUL magazine Dec 2013 

Προσπαθώ να θυμηθώ πώς και πότε πρωτοέφαγα το κόλλημα με το Βόρειο Σέλας, αλλά είναι κάπου βαθιά θαμμένο μέσα μου… Δεν έχει και σημασία… Πέρασαν χρόνια που καθόμουν πολλά βράδια, βλέποντας βίντεο που μου είχαν στείλει άνθρωποι από το βορρά, με τα πράσινα φώτα να χορεύουν στον ουρανό της Αρκτικής και έσκαγα από το κακό μου που δεν ήμουν εκεί…   Σκεφτόμουν “Εγώ πότε θα γίνω Joanna Lumley;” Όχι να γίνω ξανθιά αγγλίδα ηθοποιός, αλλά να κάνω ότι έκανε κι αυτή στο ντοκυμαντέρ που πήγε να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής, να δει τα Φώτα του Βορρά
Αποφάσισα ότι έπρεπε να γίνει φέτος (Οκτώβριος 2013) και διάλεξα για προορισμό την Ισλανδία! Σκέφτηκα, αν δε μου κάτσει το Σέλας, να δω τουλάχιστο μια απίθανη χώρα! Που αποδείχθηκε πιο απίθανη, απ’ ό,τι υπολόγιζα!
Οι πιθανότητες δεν ήταν καλές, η ηλιακή δραστηριότητα σχεδόν ανύπαρκτη και οι προγνώσεις καιρού, έδιναν γενικά συννεφιά. Η ιδέα μου για βραδινή πτήση προς Reykjavik με δεξί παράθυρο στο αεροπλάνο, να βλέπει βόρεια, αποδείχθηκε σοφή! Η Aurora με υποδέχτηκε 500 περίπου χιλιόμετρα πριν την Ισλανδία! Ένα πράσινο τόξο πάνω από το φτερό, με έκανε να δακρύσω! Το είδα, έστω και λίγο είπα, αλλά το επόμενο βράδυ μου φύλαγε έκπληξη!
Μια γεωμαγνητική καταιγίδα, λίγο τζόκερ, που έκατσε στο πρώτο Aurora Hunting που βγήκαμε και τα σύννεφα που αποχώρησαν με σεβασμό την κατάλληλη στιγμή έκαναν το θαύμα τους! Σκηνικό: Ακτή στα νοτιοδυτικά! Απόλυτο σκοτάδι, βράχια και ωκεανός… Τα φώτα εμφανίστηκαν δειλά ένα μισάωρο μετά, σταδιακά δυνάμωσαν και χόρευαν για ένα δίωρο περίπου, σε ζώνες, κουρτίνες και ακτίνες, καταπράσινα και με μερικές σπάνιες μωβ αποχρώσεις…  Η Τόνια τσίριξε! Μέθη… και όχι από το σωτήριο φλασκάκι με ουίσκι που έβγαινε κάθε τόσο από την τσέπη, για να καλμάρει το κρύο! Οι ισλανδοί είπαν ότι είχαν κανα χρόνο να δουν τέτοιας έντασης show!
Το επόμενο πρωί με βρήκε να χαζεύω τις φωτογραφίες, για να πεισθώ ότι δεν το είδα όλο αυτό στον ύπνο μου… Ήρεμος σα μετά από οργασμό, μπορούσα πια να ασχοληθώ με την πόλη και ό,τι προλάβαινα από Ισλανδία τις έξι μέρες που απέμεναν!
Το Ρέικιαβικ γλυκό! Πολιτισμός, όμορφα κτίρια, ωραίοι άνθρωποι, μυρωδιές και γεύσεις ηδονικές έως αναπάντεχες… μεζές σάπιου καρχαρία! Ιου! Υπέροχη θέα από το Perlan και την εκκλησία  Hallgrímskirkja, ελεύθερο wi-fi παντού,  πεντακάθαρη ατμόσφαιρα και μυρωδιά από θειάφι στο ζεστό νερό, να σε κάνει να μουρμουράς τη μουσική από το Brennisteinn των Sigur Ross… βράδυ μέσα στο αντιανεμικό σου με τον παγωμένο αέρα να σου φρεσκάρει το πρόσωπο, έξω από ένα μπαρ για τσιγάρο…
Και μετά η φύση... με το που βγαίνεις από την πόλη νιώθεις περίεργα! Είπα στην αρχή, ότι το τοπίο είναι εξωγήινο, αλλά διόρθωσα αμέσως! Εσωγήινο είναι! Γη που δημιουργείται, από τα εντόσθια του πλανήτη! Πάνω στο χάσμα που αφήνουν η αμερικανική και η ευρασιατική πλάκα καθώς απομακρύνονται! 30 ενεργά ηφαίστεια, φιλιά από το Eyafjallajokull, πολύ τη χάρηκε την πλάκα που έκανε στην Ευρώπη πριν λίγα χρόνια με τη στάχτη του, θερμοπίδακες Geysir να σε χλευάζουν, φτύνοντας καυτό νερό 20 μέτρα πάνω απ το κεφάλι σου, lava fields σαν φτιαγμένα από ταινία επιστημονικής φαντασίας, μαύρες έρημοι και παραλίες, τρύπες στο έδαφος που αχνίζουν… Ένα χωριό που δεν έχει νεκροταφείο, γιατί τα πτώματα ψηνότανε, λέει, στο χώμα!
Αμέτρητοι καταρράκτες, δέος να περπατάς κάτω από τον Skogafoss… Παγετώνες που περιμένουν την επόμενη έκρηξη, για να ξαναγίνουν νερό και να επιστρέψουν στο μπαμπά ωκεανό! Όμορφες εκκλησίες, αλλά και ιστορίες για Τρολ και Ελφ που τις συνέχονται!
Και μετά από ένα εξάωρο στον Ν1 πηγαίνοντας ανατολικά, εμφανίζεται το Jokulsarlon, the Glacier Lagoon. Εκεί, ο μεγαλύτερος παγετώνας της Ευρώπης o Vatnajokull, γεννά κάθε μέρα παγόβουνα, φτιάχνοντας ένα τοπίο που σε κάνει να νιώσεις για λίγο σα φωτογράφος του National Geographic.
Μαγεία και γουλιά βότκα με τριμμένο πάγο 1000 ετών, λέει ο Fabi ο Ισλανδός οδηγός στο αμφίβιο σκάφος…(μιας και είμαι ερωτευμένος και με αυτή τη σειρά φωτογραφιών, δείτε περισσότερες στο Provocateur Magazine)
Επιστροφή μέσα από βουνά σα παγωτό στρατσιατέλα και κάποια σύννεφα να κατεβαίνουν χαμηλά και να κάνουν ό,τι μπορούν για να ζωγραφίσουν όσο καλύτερα γίνεται το τοπίο! Αρνάκια σα μαλιαρές μπάλες και άλογα σα πυξίδες, όλα παράλληλα, με τον κώλο κόντρα στον άνεμο, γιατί τους ενοχλεί στο πρόσωπο…
 Το σούρουπο έγινε βράδυ, μισή ώρα πριν το Ρέικιαβικ και αναπάντεχα η Aurora έκανε μια έξτρα εμφάνιση… Μερικές ακόμη φωτογραφίες, πιο ψύχραιμος και έμπειρος αυτή τη φορά…
Το παζλ των εξωπραγματικών τοπίων συμπληρώνει μια επίσκεψη στη Γαλάζια Λίμνη. Η βουτιά στο σπα γίνεται βέβαια υπό τουριστικές συνθήκες, παρέα με πλήθος ρώσων και γιαπωνέζων, το σκηνικό όμως σε αφήνει και πάλι να αναρωτιέσαι σε ποια ταινία επιστημονικής φαντασίας παίζεις…
Η Ισλανδία με γέμισε εικόνες που θα πάρει καιρό να κατασταλλάξουν μέσα μου… και κάνουν κάθε άλλο προορισμό, προς το παρόν σχεδόν αδιάφορο! Η Μαρία στο ραδιόφωνο μου έκανε το φιλοσοφικό ερώτημα: Και τώρα που το όνειρο, να δεις τα φώτα, έγινε πραγματικότητα, what’s next…; Χμ… Δεν έχω απάντηση ακόμη! Απέκτησα όμως έναν επιπλέον λόγο να χαμογελάω! (Kαι μιας που πέρασε κάποιο διάστημα από την ώρα που γράφτηκε το άρθρο μέχρι σήμερα που το δημοσιεύω εδώ, απαντάω: Θέλω να ξαναπάω)
Ξημερώματα στον κεντρικό σταθμό των λεωφορείων, φεύγοντας για αεροδρόμιο!
Η ηλιόλουστη εικόνα από το ίδιο σημείο, μια μέρα πριν, έχει αντικατασταθεί από χιονοθύελα! Η Ισλανδία αποχαιρετά με νιφάδες! Αν και – ο πλεονέκτης – ήλπιζα μέχρι τελευταία στιγμή να μου κάτσει και μια ηφαιστειακή έκρηξη…
 Την επόμενη φορά… Έτσι κι αλλιώς στην απογείωση υποσχέθηκα: I ‘ll be back!

* Χρωστάω ένα ευχαριστώ στον φίλο Αλέξανδρο Χαριζάνη που, με κάποιον τρόπο, έβαλε το χέρι του να πραγματοποιήσω αυτό το ταξίδι και όλους όσους ανέχονται τόσα χρόνια το κόλλημα μου…

*Kι άλλο ένα στον Γιάννη Ψαθά, που έβαλε το χέρι του να βγάλω ωραίες φωτογραφίες.

 

Share on Facebook

Aurora at last…

Ενα όνειρο, πολλώωωωωωωνε χρόνων έγινε πραγματικότητα!

Το να δω το βόρειο το Σέλας (έστω το νότιο, αλλά ποιός πάει μέχρι εκεί…)

Κατάφερα λίγες μέρες πριν να βρεθώ στην Ισλανδία, όπου οι πιθανότητες γεωμαγνητικής δραστηριότητας ήταν πραγματικά χάλια… Ο Ήλιος, χωρίς ίχνος κηλίδων ή εκλάμψεων, παρόλο το υποτιθέμενο Solar Maximun που διανύει και συννεφιά παντού!

Μου έκανε όμως την έκπληξη να με υποδεχτεί κατά τη διάρκεια της πτήσης με μια μικρή εμφάνιση 500 χιλιόμετρα πριν την προσγείωση… δάκρυσα!
Και την πρώτη κι όλας μέρα μια γεωμαγνητική καταιγίδα έκανε το θαύμα της! Βρέθηκα μια ώρα νοτιοδυτικά, ακριβώς δίπλα στον ωκεανό! Σκοτάδι πίσα, μόνο τα κύματα και το μαύρο μισή ώρα μετά άρχισε να αποκτά μια ελαφριά λευκοπράσινη λάμψη!  Αφρού ξανάσβησε επέστρεψε λίγο μετά με λωρίδες σε όλο τον ουρανό, όμως τα σύννεφα κάλυπταν ακόμη το 60% του ουρανού. Το σόου κορυφώθηκε μια ώρα μετά, όταν τα σύννεφα αποφάσισαν να αποχαιρετίσουν και η Aurora Borealis ήταν παντού, χορεύοντας σε κουρτίνες και ακτίνες, όπου κι αν γυρνούσες να δεις…

Δυο μέρες μετά, γυρνώντας από ένα ταξίδι από την Glacier Lagoon, περίπου 30 χιλιόμετρα πριν το Reykjavik και μόλις είχε πέσει το σκοτάδι,  μου εμφανίστηκε άλλη μια φορά! Σαν ένα απαλό τόξο στην αρχή και σε λίγα λεπτά δυνάμωσε και άρχισε να χορεύει για λίγα λεπτά!

Την ευχαριστώ…

Share on Facebook

Kαλώς να ορίσεις Αγγέλα μας!

Το Vlavo Undertainment θέλει να καλωσορίσει στη χώρα τη νέα μας ιδιοκτήτρια!

Σύμφωνα με πληροφορίες μας θα μας ευχαριστήσει για την αλληλεγγύη που δείχνουμε προς το γερμανικό τραπεζικό σύστημα και κατά πάσα πιθανότητα θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε να ζούμε στη χώρα, αν βέβαια το αντέχουμε!

Υποσχέθηκε μάλιστα αρκετά ψίχουλα ώστε να λυθεί το βασικό θέμα της επιβίωσης για τους περισσότερους! Μεγάλη επιτυχία θα είναι αν ο Αντώνης Σαμαράς πετύχει στη σκληρή διαπραγμάτευση τα ψίχουλα να είναι ολικής άλεσης ώστε οι έλληνες υπήκοοι να είναι καλά στην υγειά τους, να μπορούν να δουλεύουν – αν έχουν δουλειά – μέχρι τα βαθιά γεράματα!

Τελικά φαίνεται πως ο έλληνας πρωθυπουργός, μετά την επέμβαση στο μάτι, χειρίζεται καλύτερα τη διπλωματία!

Τέλος, το Vlavo Undertainment προτείνει την ιδέα του συνεργάτη Chris Mertzos να στολίσουμε όλη τη χώρα για την επίσκεψη σύμφωνα με το παρακάτω υπόδειγμα κάποιων δήμων στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης που το έκαναν ήδη!

 

 

Share on Facebook

MADEIRA ταξίδι – Η ανθισμένη λάβα!

 

Κείμενο – φωτογραφίες: Αντώνης Βλαβογελάκης

Μαζί με τις Αζόρες και τις Κανάριες είναι ο πιο κοντινός τρόπος να πεις ότι βούτηξες το πόδι σου στα βαθιά του Ατλαντικού! Πετάς μέσω Λισσαβόνας, αν δε μπερδευτείς στα τέρμιναλ του άθλιου αεροδρομίου της, φτάνεις στην πρωτεύσουσα Founchal, ένα υβρίδιο παραδοσιακών σπιτακίων και πολυτελών ξενοδοχείων, παρατάς τα πράγματα, κατεβαίνεις στην παραλία, πίνεις ένα μαδεριανό κρασί και ξεκινάς…
Εγώ, θα βοηθήσω μόνο δίνοντας κάποια σημεία κλειδιά, όπως:

5  λόγοι για να μην πάς στη Μαδέρα

1. Δε μπορείς να είσαι σε παραθαλλάσιο μέρος και μην έχεις την αμμουδιά της Χαλκιδικής. Το καταλαβαίνεις ότι είσαι κολλημένος, αλλά that’s Life…

2. Δεν αντέχεις τα ηφαιστιογενή τοπία, τα βράχια αρχαίας λάβας που σχηματίζουν φυσικές πισίνες, τα ψηλά απόκρημνα ακρωτήρια και την απουσία συγκροτημάτων με μεταμοντέρνες ή έστω νεοκλασσικές μεζονέτες.

3. Σιχαίνεσαι τις 20ποντες γαρίδες ατλαντικού και τις σπεσιαλιτέ με χέλι. Ακόμη και το σουβλακοφιλέτο απίθανης ποιότητας στο Casa Madeirense σε αφήνει παγερά αδιάφορο, μιας και προτιμάς μια πίτσα και μαλί της γριάς στα Νέα Πλάγια.

4. Αν είναι για σένα εξαιρετικά σημαντικό το να περάσεις το βράδυ σου σε μπαρότσαρκες και κυριλάτα bar restaurants, να προτιμήσεις τη Θεσσαλονίκη, όπου θα σου μείνουν, για να φας, και τα λεφτά των εισιτηρίων…

5. Αν ο ήπιος υποτροπικός καιρός σε κάνει να χασμουριέσαι και προτιμάς ακραίες θερμοκρασίες, πάρε την αντίθετη κατεύθυνση κατά Ντουμπάι, όπου και ζέστη θα βρεις και χιονοπόλεμο θα παίξεις στην τεχνητή χιονοπίστα…


5 λόγοι για να πάς στη Μαδέρα

1. Τα εξαιρετικής ομορφιάς τοπία που θα δεις, ναυλώνοντας έναν ταρίφα για όλη μέρα με περίπου ένα κατοστάρικο… Το να ακούς τον ταρίφα να σου λέει πως εκτρέφουν μόνο αγελάδες και όχι κατσίκια, αφού τα τελευταία τρώνε τα πάντα, και καταστρέφουν το περιβάλλον!

2. Για τη μοναδική ευκαιρία να κάνεις ένα τουρ μέσα σε ένα τούνελ – σπήλαιο που δημιούργησαν πριν από κανα εκατομμύριο χρόνια μερικά αέρια, μέσα στη λάβα! Να κοιτάξεις κάτω, από το Cabo Girao έναν από τους ψηλότερους γκρεμούς στην Ευρώπη και να φανταστείς ότι πέφτεις από 580 μέτρα! Ζήτω η υψοφοβία!

3. Για να κολυμπήσεις στις φυσικές πισίνες μέσα στη μαύρη λάβα και επειδή είσαι και κυριλέ άτομο, να ρίξεις στο καπάκι και ένα σπα στο ξενοδοχείο!

4. Για τις καταστροφικά νόστιμες γαρίδες του Casa Madeirense, τις διάφορες εκδοχές μαγειρέματος του χελιού, το υπέροχο περιβάλλον και service του Restaurante do Forte, όπου κοιτάς τον Ατλαντικό μέσα από τις πολεμίστρες και για το ηλιοβασίλεμα στο ταβερνάκι του Doca Do Cavaca, με τον ήλιο να πέφτει πίσω από το cabo Girao.

5. Για τον μονίμως ανοιξιάτικο καιρό, τη θερμοκρασία να κυμαίνεται όλο το χρόνο από 18 μέχρι 26 βαθμούς, την φανταστική βλάστηση, τους ανθόκηπους, και τα ωκεάνια σύννεφα που έρχονται κάθε μεσημέρι να κρύψουν τον υποτροπικό ήλιο, ώστε να κάνεις τις βόλτες σου άνετα!


Share on Facebook

Χαλκιδική! Υπέροχες παραλίες, απίθανες φωτογραφίες!

Από τις καλύτερες φωτογραφίες της Χαλκιδικής που έχουν βγει ποτέ, είναι αυτές του Γιάννη Ψαθά!
Σήμερα παρουσιάζουμε τρεις ακόμη καταπληκτικές εικόνες, από τη Σιθωνία!  

Αρμενιστής, Ακτή Φάβα στη Βουρβουρού και Τρανή Αμμούδα!

Φυσικά στο λινκ που θα βρείτε παρακάτω μπορείτε να τις δείτε σε διαδραστικό πανόραμα 360 μοιρών!

Great Panoramic pictures from Sithonia Halkidiki. Armenistis, Fava beach in Vourvourou, Trani Ammouda!

Δείτε τις καλύτερες φωτογραφίες από παραλίες της Χαλκιδικής σε διαδραστικό πανόραμα 360 μοιρών εδώ – QTVR panoramas of the best beaches in Halkidiki

Απολαύστε και στείλτε φωτος από τις ομορφιές της Ελλάδας στο GREEK PIC!


Share on Facebook

Η κοιλάδα των μνημείων…

Κυριακή απόγευμα… Χάζευα το βαρετό, για τα δεδομένα του Νοέμβρη, ηλιοβασίλεμα και είπα να ανακατέψω λίγο τον κυριακάτικο πολτό στο μυαλό μου με ένα ερώτημα. Που έτυχε να είναι αυτό: Πώς μπορεί να εξελιχθεί αυτή η πόλη σε δέκα χρόνια, που ενδεχομένως θα έχει περάσει η κρίση; Έβαλα λοιπόν τον Υπερυπολογιστή μου να τρέξει ένα τυχαίο σενάριο και έβγαλε αυτό:

Η πόλη, μαζί με τον θερμαϊκό, τα νερά τα ψάρια, τα προφυλακτικά, τα απόβλητα κλπ μετανάστευσαν μαζικά προς κάποια κατεύθυνση, την οποία δε μου διευκρίνησε ο Υπερυπολογιστής!

Το απότέλεσμα, λέει, με πιθανότητες περίπου 1:250.000.000.000.001 θα είναι αυτό, μια Κοιλάδα των Μνημείων στα χρώματα μάλιστα αυτής στις Ηνωμένες Πολιτείες! Ψάχνοντας από καθαρά επιστημονικό ενδιαφέρον το πώς κατέληξε σε αυτή την πιθανότητα ο Υπερυπολογιστής μου, είδα ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο και έλαβε υπόψιν του σοβαρές παραμέτρους όπως:

Ο Κοινός παράγοντας της λέξης: ΚΩΛΟκατάσταση με το COLOrado, όπου βρίσκεται το σκηνικό. Ακόμη, ο παρονομαστής του κλάσματος των πιθανοτήτων είναι το ελληνικό χρέος, μεταφρασμένο σε νέες δραχμές! (Το”1″ στο τέλος του αριθμού, είναι ο επιπλέον τόκος, 3 msec μετά τη στιγμή του υπολογισμού του αριθμού!)

..

Αγαπημένοι φίλοι και φίλες του Vlavo Undertainment, δείτε αν θέλετε τα ολοκαίνουρια μπλουζάκια που σχεδίασα εδώ!

>Οι παραγγελίες θα έρθουν στο χώρο σας με κούριερ και αντικαταβολή, δηλαδή πληρώνετε με την παραλαβή!

Share on Facebook

I had a dream!

Τι σου κάνει ρε παιδί μου λίγο άγχος κι ένα βαρύ φαί το βράδυ…

Κοιτάχτε τι όνειρο είδα πάλι και ξύπνησα λουσμένος στον ιδρώτα (καυτή η ρουφιάνα η λάβα…)

Αγαπημένοι φίλοι και φίλες του Vlavo Undertainment, δείτε αν θέλετε τα ολοκαίνουρια μπλουζάκια που σχεδίασα εδώ!



Share on Facebook

Ηλεκτρισμός πάνω από τη Θεσσαλονίκη!

Μερικές εξαιρετικές φωτογραφίες από τη χθεσινοβραδινή καταιγίδα στη Θεσσαλονίκη του φίλου Γιάννη Ψαθά από το Thessaloniki 360!

 

Αγαπημένοι φίλοι και φίλες του Vlavo Undertainment, δείτε αν θέλετε τα ολοκαίνουρια μπλουζάκια που σχεδίασα εδώ!



Share on Facebook

ΔΕΘελοντισμός…

ΔΕΘέλω να γράψω παραγράφους πολλές και μεγάλες αναλύσεις των σκέψεων μου… Απλά σκέφτηκα ότι η δική μου γενιά μπορεί να συνοψίσει σε δύο εικόνες την πορεία της χώρας!

Τότε, η ΔΕΘ, ευχάριστη αναμονή, όμορφο πανηγύρι, με σύμβολο το λουκάνικο και τη μαύρη μπύρα!

Τώρα η ΔΕΘ, λόγος για να φύγεις από την πόλη, πεδίο πολιτικής αηδίας, με σύμβολο πέτρες, κλούβες και χημικά!

Θα συνεχίσω να τη φαντάζομαι λοιπόν όπως θέλω…

Me την ευκαιρία αναμεταδίδω και μια ωραία συλλογή από το Θεσσαλονήσι!

Πριν καιρό στο Θεσσαλονήσι είχαμε κάνει μία ανοικτή πρόσκληση προς όλους τους “κατοίκους” να φτιάξουν φωτογραφίες με πειραγμένο τον πύργο του ΟΤΕ, της Θεσσαλονίκης!

Σε αυτό εδώ το ποστ – έκθεση παρουσιάζουμε μερικά από τα πιο εντυπωσιακά έργα! Τα υπόλοιπα μπορείτε να τα δείτε στο ανάλογο άλμπουμ στην facebook page http://www.facebook.com/thessalonisi

έπαιξαν: 1. Meduse Lab 2. Dimitris Perifanas 3. Thessalonisi 4. Margarita Loizou 5. Maria Amanatidou 6. Mavros Gatos 7. Imixrono Blogspot

1. Maria Amanatidou 2. Meduse Lab 3. Laura Angeli 4. Antonis Nakoutis 5. Apostolis Papagewrgiou 6. Meduse Lab 7. Dimitris Al

Αγαπημένοι φίλοι και φίλες του Vlavo Undertainment, δείτε αν θέλετε τα ολοκαίνουρια μπλουζάκια που σχεδίασα εδώ!


 

Share on Facebook

Eκτός τόπου…

Άλλη μια υπέροχη συλλογή, από διαγωνισμό του worth1000! Διάλεξα τις καλύτερες, κατά τη γνώμη μου,  πειραγμένες φωτογραφίες με θέμα Out of Place! Απολαύστε παγκοσμιοποίηση…

Share on Facebook

Ζητείται νονός/α για καταιγίδα!

Δε μπαίνει θέμα θηλυκού ή αρσενικού ονόματος! Βαφτίστε όπως θέλετε αυτό το όμορφο Supercell πάνω από τη Θεσσαλονίκη! Η δεύτερη και τρίτη φωτο, είναι στις παρυφές του φαινομένου, στην Αρετσού!

Αγαπάτε ουράνια φαινόμενα;

Θα λατρέψετε αυτό το blog! Aurora – the Polar Lights!

Share on Facebook

KOΡΝΟΥΑΛΗ… Το τέλος της Γης!

Κείμενο – φωτος: Αντώνης Vlavo

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό SOUL.

Ο Αντώνης Βλαβογελάκης, απομακρύνθηκε για μία ακόμη φορά όσο μπορούσε, από το ελληνικό καλοκαίρι, με τον ήλιο, τον ιδρώτα, τη χωριάτικη, το συνωστισμό, τα καλά και τα κακά του! Και βρέθηκε στη Γηραιά Αλβιόνα, για την ακρίβεια στο δυτικότερο σημείο της μέσα στον Ατλαντικό, το Land’s End… Sunny days are over!

Το ταξίδι με το τρένο από το Paddington του Λονδίνου δεν ήταν παραπάνω από 5 ευχάριστες ώρες μέσα από τοπία που είχες διαβάσει γι αυτά στην Αγκάθα Κρίστι και μέσα από πόλεις με εκατοντάδες σπίτια και στέγες copy paste, όπως το Plymouth! Αποβίβαση στο Truro, την “πρωτεύουσα” της περιοχής, με βαριά βαριά 20 χιλιάδες κατοίκους!

Εντύπωση πρώτη: Οι γλάροι κάνουν τρομερή φασαρία! Έχουν μέγεθος κοτόπουλου και απογειώνονται χωρίς πρόβλημα με ένα μήλο στο στόμα! Θα πιστέψεις ότι σε χλευάζουν και ο ήχος τους θα σε ακολουθεί μέρες!

Το Truro, είναι το καταλληλότερο μέρος για να μείνεις! Είναι το κέντρο της περιοχής, θα βρεις εστιατόρια και pubs για να ικανοποιήσεις τον εσωτερικό σου κόσμο και από τον τερματικό των λεωφορείων του, θα πας εύκολα, πάμφθηνα και άνετα σε όποιο σημείο της περιοχής θέλεις! (το ενδεχόμενο να οδηγήσω ανάποδα το ξεχνάμε, σε κάθε στροφή πιστεύω ότι θα είναι η τελευταία μου!) Υπάρχει ένα ημερήσιο εισητήριο, με το οποίο ανεβοκατεβαίνεις όσες φορές θέλεις σε οποιοδήποτε λεωφορείο της περιοχής, σε πολλές διαδρομές θα είσαι μόνος στο κατάστρωμα ενός cabrio double decker και θα αγναντεύεις τον ωκεανό! Υ-πε-ρο-χα! Τρεις προτάσεις για να μείνεις στο Truro! Hotel Carlton για ησυχία, πέντε λεπτά από το κέντρο, να προτιμήσετε μια από τις δύο σοφίτες! Υπέροχη μυρωδιά το πρωί, από αυγά και μπέικον! Για να είστε καράκεντρο προτιμήστε το Mannings, όπου θα τρώτε επίσης, αξιοπρεπώς , στο εστιατόρο του! Και για περισσότερη χλίδα, αξίζει να χτυπήσετε, έστω μία μέρα στον πύργο του Alverton Minor! Να πιείτε κι ένα malt στον κήπο του από μένα…

Όσες μέρες και να μείνεις στην περιοχή, θα συνεχίζεις να βρίσκεις άλλο ένα εντυπωσιακό μέρος να επισκεφτείς! Στις έξι μέρες πρόλαβα μερικά και περιγράφω:

Eden Project: Είπαμε λατρεύεις τη γκριζαδούρα, αντέχεις το ντριζλ, αλλά τη μέρα που ρίχνει cats and dogs, πηγαίνεις στο εντυπωσιακό σκηνικό που έχουν στήσει μέσα σε έναν κρατήρα! Δύο τεράστια θερμοκήπια-θολοι, εξωμοιωτές κλίματος! Το πρώτο φιλοξενεί την τροπική βλάστηση όλου του πλανήτη και το δεύτερο εξωμοιώνει το περιβάλλον της Μεσογείου! Εντυπωσιακό!

Penzance: Η πρώτη επαφή με την παλίρροια! Ένα λιμάνι με σκάφη, να στέκονται στην άμμο… Κάθε έξι ώρες τα νερά του ωκεανού ανεβοκατεβαίνουν! Πέτυχα το “γέμισμα”! Ο ωκεανός φυσάει και ψεκάζει, το ίδιο κάνει κι ένα σύννεφο από επάνω! Γυρνάς τη μηχανή να τραβάει σέπια…

Lands End: Εκεί που τελειώνει η Αγγλία και απέναντι είναι η Αμερική! Γκρεμός! Ακούω το βρυχυδμό του ωκεανού! Μόνο τον ακούω όμως! Η ομίχλη φροντίζει να μη βλέπω την τύφλα μου! Η διαδρομή προς και από όμως γίνεται πάνω στο κατάστρωμα του cabrio double decker, που προανέφερα, και είναι συγκλονιστική!

St Ives: Γιατί καλέ μου άγγλε τουρίστα δεν πας στην Ελλάδα να αφήσεις συνάλλαγμα…? Μία υπέροχη τοποθεσία, μια πανέμορφη κωμόπολη και ένα πλήθος βρετανών που κατεβαίνουν Αύγουστο στην Κορνουάλη, γιατί η βροχή είναι πιο ζεστή! (ατάκα του Θωμά του Κάπελα, που μου πυροδότησε αυτό το ταξίδι και τον ευχαριστώ)! Το πλήθος είναι για γέλια και για κλάμματα! Γονείς, παιδιά, σκυλιά, μαγιώ, δερμάτινα, πουλόβερ, σορτσάκια, γούνες, σαγιονάρες και μπότες! Κρίμα!

Newquay: Το μεγαλειώδες τοπίο! Μια πόλη που καταλήγει σε βράχους που κόβονται φέτα, μέσα στον ωκεανό! Από κάτω πελώωωρια αμουδιά που έχει προκύψει από την άμπωτη! Λουώμενοι και σέρφερς εκμεταλεύονται τις ώρες που τραβιούνται τα νερά! Δε θα ξεχάσεις ποτέ τον ήχο του ωκεανού, από κάτω σου! Ένας καφές στο ξενοδοχείο Headland με θέα τους σέφερς και μια βόλτα μέχρι το παρατηρητήριο… must!

Falmouth: Δε γνωρίζω πώς είναι η πόλη το πρωί, την πέτυχα απόγευμα, ώρα ηλιοβασιλέματος, εντελώς ήσυχη, μελαγχολική, γοητευτική! Not much to do, αλλά ένα ψάρι και ένα κρασί στο εστιατόριο του Green Bank hotel, χαζεύοντας τις βάρκες στο (κατα κάποιον τρόπο μικρό) φιορδ, είναι ό,τι πρέπει!

Οι μέρες τελείωσαν όπως το συνηθίζουν άλλωστε, υπερβολικά γρήγορα! Έτσι, έμειναν κανα δυο τρία σημεία, για μια επομενη φορά! Εάν εσείς προλάβετε, σημειώστε το Padstow, το ακρωτήρι Lizard και το Perranporth! Στην επιστροφή, προτείνω δύο μέρες αποσυμπίεσης στο Λονδίνο και μετά είστε έτοιμοι για να αποξηράνετε το υγρό πια κορμί σας σε κάποια ελληνική παραλία!

 

Share on Facebook