ΑΕΡΙΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ!!!

Του έλληνα ο λέβητας, ζυγό δεν υπομένει!
Δε μπορεί δηλαδής, μία στημένη διένεξη Ρωσίας, Ουκρανίας να μας κρατά όμηρους για το αν θα ζεσταθούμε αύριο μεθαύριο! Να βάλουνε τους αγωγούς, βαθιά εκεί που φαντάζεστε, αλλά η ευγενής καταγωγή και διαπαιδαγώγιση μου, δε μου επιτρέπει να πω!

Ενεργειακή αυτονομία τώρα, για όλους τους έλληνες!
Άμεση επιστροφή στη φασολάδα ως εθνικό φαγητό!
Στιφάδο, υποχρεωτικά δύο φορές την εβδομάδα!
Μανιτάρια και σόγια, συνοδευτικά!

Share on Facebook

FLOWER TUCCI interview- Το άνθος του καλού!

Το ψευδώνυμο της προέρχεται από το tattoo που έχει εκεί πίσω, στην πλάτη της… Αυτό που υπάρχει πιο κάτω από την πλάτη της, έχει παίξει – εκτός από τις γνωστές ταινίες – και στο video clip του bender/Andre Legacy. H αμερικανίδα πορνοστάρ, άνοιξε αυτή τη φορά το στόμα της, μόνο για να απαντήσει στις απορίες που τόσο καιρό με βασανίζανε… Παραθέτω λοιπόν εδώ το απόσταγμα των όσων μου είπε, έχοντας αφαιρέσει τις ερωτήσεις για οικονομία χώρου!

-Πώς έμπλεξα με τις πορνομπίζνες? Επειδή ήμουν φαν! Αγαπημένη μου σταρ ήταν η Alissa Klass και οι ταινίες της με ιντριγκάρισαν να ασχοληθώ με το χώρο! Κάποια στιγμή είπα να πάω ένα βήμα παραπέρα και πήρα μέρος σε ένα casting που μου έδωσε τον πρώτο μου ρόλο, με τον Lexington Steele! Ήταν πραγματικά μια ΜΕΓΑΛΗ αρχή!

-Ο χώρος της πορνογραφίας είναι για τον καθένα, όπως τον φτιάξει… Εγώ αποφάσισα να το κάνω την καλύτερη εμπειρία στη ζωή μου! Δε μετανιώνω για τίποτα, και λατρεύω το να «παίζω»!

-Οι γονείς μου; Ναι, το ξέρουν τι δουλειά κάνω… Με αγαπάνε, έτσι κι αλλιώς!

-Λατρεύω να είμαι στο σετ! Διοχετεύω όλη μου την ενέργεια στην πράξη και στον παρτενέρ (ή τους παρτενερ) με τους οποίους δουλεύω! Αν μπορείς να το πεις δουλειά LOL!

-Την πρώτη μου φορά μπροστά στην κάμερα, ήμουν αρκετά νευρική. Ταυτόχρονα όμως και αποφασισμένη ότι θα γίνω πορνοστάρ!

Όταν πρωτοέκανα anal το ήθελα πολύ κι έτσι ήταν ένας πολύ ηδονικός πόνος και ο καλύτερος οργασμός που είχα! Η πρώτη φορά που έκανα anal-υση μπροστά στην κάμερα, ήταν με τον Lexington Steel και είχα τρομοκρατηθεί αρκετά… για το πώς θα τα καταφέρω. Εν τέλει, με πολύ προσπάθεια και τόνους λιπαντικού, εισήχθη…

Εκπαιδεύτηκα στην παραγωγή των λεγόμενων squirting οργασμών (είναι αυτοί που μοιάζουν με εξομοιωτές συντριβανιού), γιατί ουσιαστικά αυτοί ήταν που μου κίνησαν το ενδιαφέρον να εξερευνήσω τη σεξουαλικότητα μου και να φτάσω εδώ… Είναι ο απόλυτος οργασμός!

Πώς αισθάνομαι για όλους αυτούς που με βλέπουν στις ταινίες και παυλώνουν; Παυλώνω κι εγώ και αισθάνομαι πανέμορφα!

-Εκτός σετ μπορεί να γίνω σοβαρή, ήσυχη, αποφασιστική, απολαμβάνω την οικογένεια, τους φίλους, τα ταξίδια… Μου αρέσουν η φωτογραφία, οι τέχνες, η μουσική, οι ταινίες, τα ψώνια, το καλό φαγητό! Είμαι γενναιόδωρη, ειλικρινής, αγαπησιάρα, και ζω την κάθε μέρα, όπως έρθει!

-Αν η δουλειά μου θα επηρεάσει το μέλλον μου; Μπορεί! Αν με νοιάζει; Φυσικά! Κοιτάω μπροστά, είμαι αισιόδοξη και πιστεύω ότι όλα τα πράγματα θα μου πάνε καλά!

-Τι έχω να πω στους αναγνώστες σας; Αφεθείτε ελεύθεροι! Κάντε ότι σας ευχαριστεί, νιώστε όμορφα και μοιραστείτε τις φαντασιώσεις σας με άλλους! Ζήστε τη ζωή στο μάξιμουμ, ζήστε για τον εαυτό σας χωρίς να πληγώνετε τους άλλους!

Η συνέντευξη μου παραχωρήθηκε για το περιοδικό SOUL.

Αντώνης Βλαβογελάκης

Share on Facebook

Αρχιτεκτονικός φωτορεαλισμός

Τελείωνα μια δουλειά πριν λίγο από τις “άλλες” που κάνω…
(η σχιζοφρένεια με ακολουθεί και στο επαγγελματικό επίπεδο, όπως αντιλαμβάνεστε…).

Σκέφτηκα λοιπόν ότι ποτέ δε σας έδωσα τη δυνατότητα να δείτε μία άλλη πτυχή μου, αυτή που με έκανε αρχιτέκτονα, που όμως δεν άντεχε εργολάβους και πολεοδομίες και ασxoλήθηκε αποκλειστικά με3d κτιρίων που πρόκειται να κατασκευαστούν, εργολάβου θέλοντος και οικοπεδούχου επιτρέποντος… Μια από τις αγαπημένες μου δραστηριότητες λοιπόν ο Αρχιτεκτονικός Φωτορεαλισμός!

Παραθέτω μερικά από τα έργα μου…
Περισσότερα θα βρείτε στοwww.littleplanet.gr   όπου συγκατοικούμε με τον αγαπημένο φωτογράφο Γιάννη Ψαθά και στο www.visionthing.eu.

 










Share on Facebook

FLASH MOB – Μαξιλαροπόλεμος στην Καμάρα!

Το νεο event της sfinas είναι γεγονός! Χθες το απόγευμα 40 περίπου άτομα χωρισμένα σε δύο ομάδες έδωσαν μία επική μάχη στην πλατεία της Καμάρας, με πουπουλένια μαξιλάρια! Για κανα μισάωρο χιόνιζε πούπουλα, τα οποία στη συνέχεια φτύναμε για αρκετές ώρες… Εγώ, όταν γύρισα σπίτι, γέννησα και ένα αυγό χήνας!

Το τελικό videaki θα έρθει μετά τις 8 του μήνα, καθότι ο σκηνοθέτης μας θα λείπει εκτός! Καταθέτω όμως ένα teaser και μερικές πανοραμικές φωτογραφίες για την πρώτη αίσθηση!

Επίσης εδώ, εδώ κι εδώ θα βρείτε πανοραμικά 360 QTVR δηλαδή interactive panoramata του event στην πλατφόρμα του Thessaloniki360 .

Αν δεν παίζει το βίντεο ακολουθήστε το λινκ Flying Feathers

SFINA: Flying Feathers from SFINA on Vimeo.

Share on Facebook

ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΑ ΠΟΡΝΗ… μία ιστορία βγαλμένη από τη ζωή!

Σήμερα, αντί να γράψω πολλά λόγια, θέλω απλά να μας αφιερώσω μία εικόνα, ως επιδόρπιο μετά τη χθεσινή συζήτηση για τον προϋπολογισμό και τη συνέντευξη του υπουργού οικονομίας και οικονομικών… Με τις υγείες μας…

Share on Facebook

Τα φράγκα μοιρολόγα τα…

…τι γίνανε μολόγα τα
χορτάρι, για τ αλόγατα!
Έτσι έλεγε ο μεγάλος Άκης Πάνου, χωρίς να γνωρίζει, όταν το έγραφε, ότι αρκετά χρόνια μετά θα μας τα τρώνε όχι τα άλογα, αλλά ο αλογοσκούφης!

Πριν λίγες μέρες ήρθε στα χέρια μου το παρακάτω δολάριο, εμπνευσμένο – προφανώς – από το διαρκές γκρεμοτσάκισμα του αμερικανικού νομίσματος.
Σήμερα δημοσιεύω κι εγώ ένα γιουρονόμισμα δικής μου κοπής, με τη φάτσα του αιμοσταγή υπουργού! Φυσικά σε πεντάευρο, καθώς σε λίγο θα είναι το μόνο χαρτονόμισμα που θα έχουμε τη δυνατότητα να έχουμε πάνω μας!

Share on Facebook

ΚεΝΟΤΟΜΙΕΣ!

Δεν έχω διάθεση γκρίνιας, σε καμία περίπτωση!
Αλλά η θεσσαλονίκη αυτή την περίοδο κάθε χρόνο είναι η καλύτερη πόλη, για να πας σε οποιαδήποτε άλλη!

Από σήμερα το μενού
έχει πρωθυπουργό, κομματόσκυλα όλων των χρωμάτων, διαδηλώσεις, τραφικ
στο τέρμα – όσο πιο τέρμα γίνεται από το ήδη υπάρχον, γεύματα επισήμων
σεμνά και ταπεινά, δηλώσεις, έργα μετρό, υγρασία, καυσαέριο και μία
διεθνή έκθεση με ελάχιστες διεθνείς συμμετοχές!

Α! Να μην το ξεχάσω
!
Και καινοτομίες! Ναι, η έκθεση έχει καινοτομίες, όπως έμαθα το πρωί,
από συνέντευξη υπευθύνου σε τοπικό κανάλι! (Ναι Κική μου, εσένα έβλεπα,
ακόμη σε περιμένω…:P)

Είπα λοιπόν να παρακάμψω οποιαδήποτε διάθεση γκρίνιας και να συμβάλω κι εγώ στο κλίμα κΕνοτομίας! Δημοσιεύω λοιπόν σε αυτό το blog την πρώτη φωτογραφία του Πύργου του ΟΤΕ, που έχει δημοσιευθεί ποτέ ανάποδα!

Και περιμένω μερικές ώρες να πάω να καινοτομίσω σε καμιά παραλία της Χαλκιδικής!

Share on Facebook

Καλα κρασια (λιγα ακόμη…)

Αυτό το άρθρο έρχεται σα συνέχεια από το ποστ για το Bordeaux και το ταξίδι μου στην γύρω περιοχή.

Έχουμε λοιπόν εδώ φωτος από το Saint Emilion ένα ακόμη κακάσχημο χωριό, πνιγμένο στα αμπέλια.
Τα κρασιά και αυτής της περιοχής επίσης δε χρειάζονται περιγραφή, ενώ μεγάλο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι ο σιδηροδρομικός σταθμός είναι κανα χιλιομετρο και κάτι έξω από το χωριό και το τρένο σε αφήνει στη μέση του πουθενά.
Οπότε, αν δεν έχεις ενημερωθεί, σκέφτεσαι πολύ έντονα ότι τον έχεις πιεί και θα τρέφεσαι με αμπελόφυλλα μέχρι να σε ανακαλύψουν!








users online

Share on Facebook

A Storm in Toulouse – ταξίδι

Συνεχίζω σήμερα την κατάθεση φωτογραφιών από άσχημα μέρη τα
οποία επισκέφτηκα στις διακοπές! Σειρά αυτή τη φορά έχει η Toulouse!

Από τη βάση, δηλαδή το Bordeaux (βλ αντίστοιχο ποστ ), με το TGV ήταν ένα δίωρο
δρόμος! Η πόλη, όπως βλέπετε δεν βλέπεται, ωστόσο δεν είχε καμία σχέση με την
ηρεμία του Bordeaux.

Κρασιά
και φαγητό παρέμειναν τοπ και την εικόνα ήρθε να δέσει ένα πανέμορφο καταιγίδι,
που μου έδωσε μία από τις πιο αγαπημένες μου φωτογραφίες, που έχω βγάλει ποτέ,
αυτήν παρακάτω, την πρώτη!

Έχω άδικο που βαριέμαι οικτρά τους καταγάλανους ουρανούς?

Share on Facebook

Carcassonne – Η κατάρα του τουρίστα!

Όπως είπα στο προηγούμενο άρθρο, για το Bordeaux , έκανα αρκετές εκατοντάδες χιλιομέτρων στις γύρω – και όχι πολύ γύρω – περιοχές. Μία από τις βόλτες ήταν στο λεγόμενο Carcassonne, μία πόλη – κάστρο ένα TGV τρίωρο μακριά…

Το ενδιαφέρον για το πράγμα προέκυψε όταν είδα φωτογραφίες από το σκηνικό σε ένα βιβλίο. Με τη διαφορά ότι το βιβλίο δεν περιέγραφε το γεγονός ότι στην περιοχή επιτίθενται καθημερινά εκατομμύρια τουρίστες και τα πανέμορφα μεσαιωνικά σοκάκια είναι γεμάτα με αηδίες λαϊκής τέχνης κλπ… Γαμώ την UNESCO μου μέσα και τη διατήρηση της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς!

Στα θετικά, βάζω:

-Το εξαιρετικό τοπίο

-Το γεγονός ότι δε συναντάς έλληνες που συνηθίζουν να γκαρίζουν και να κάνουν αισθητή την παρουσία τους από μίλια μακριά!

-Ένα σούπερ μαγαζάκι, χωμένο σε ένα στενό, λίγο απόμερα όπου τρία γκουρμέ πιατάκια (φουα γκρα, τυριά κλπ) και ένας αφρώδης επιτραπέζιος οίνος (sic) κόστισαν σε 4 άτομα 50 €. Σε αντίστοιχο τουριστικό στην Ελλάδα θα σε τρέχανε για πρωκτοσκόπιση, μετά το λογαριασμό…

-Οι άνθρωποι παραμένουν ευγενέστατοι και δε δείχνουν, τουλάχιστον, ότι σε βλέπουν σα μεζέ!

Τα αρνητικά δε θέλουν ανάλυση. Θέλω μόνο να μοιραστώ μαζί σας ένα όραμα που είχα:


Εικόνα μίας σύγχρονης πολιορκίας, όπου οι τουρίστες προσπαθούν να μπουν στην πόλη και οι ντόπιοι πάνω από τα τείχη να τους πετάνε διάφορα (βλ. πολιορκία στο κάστρο των γάλλων στο
Monty Python and the Holy Grail)

Και για να προλάβω τους κακεντρεχείς, ναι κι εγώ τουρίστας ήμουν και σε μένα ας πετούσαν πράγματα!

Πάρτε τώρα και μερικές φωτος για να δέσει η ξενάγηση:






users online

Share on Facebook

Μερικές BORDEAUX εικόνες… (& αρκετό κρασί)

Από σήμερα λοιπόν, αρχίζω τη δημοσίευση φωτογραφιών, από τα άσχημα και ελεεινά μέρη που επισκέφτηκα, αποφεύγοντας κατά το δυνατό, για μία ακόμη φορά, το ελληνικό καλοκαίρι και ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Επειδή οι φωτογραφίες είναι εκατοντάδες και τα μερη αρκετά, θα τα διαχωρίσω και θα τα ποστάρω χωριστά. Ξεκινώ με την πόλη του Bordeaux, για την οποία θα πω κατ αρχήν, ότι με το που βγαίνεις από το ξενοδοχείο, σου δημιουργεί αυτό το αίσθημα που βρίσκεται ακριβώς στην άλλη πλευρά της σφαίρας των συναισθημάτων, από αυτό που παθαίνεις βγαίνοντας σε μία ελληνική πόλη. Ηρεμία! Τέλος!

Όπως αντιλαμβάνεστε δεν είμαι ακόμη σε θέση να γράψω κατεβατά, αφήνω μόνο μερικά βασικά τιπς και για ό,τι σας ενδιαφέρει, υπάρχουν και τα σχόλια!

Η πόλη λοιπόν, όπως συνηθίζεται έξω είναι μια κούκλα και έγινε ακόμη καλύτερη τα τελευταία χρόνια, που ένας δήμαρχος έκανε δραστικές αλλαγές, έστειλε στον αγύριστο τα αυτοκίνητα από το κέντρο και έκανε διάφορες παρεμβάσεις εξωραϊσμού!

Ο κόσμος κουλ και χαμογελαστός, τα κρασιά τι να λέμε, τα φαγητά επίσης και η αγορά εξαιρετική (δεν έχω γνώμη επί του θέματος – έτσι μου είπαν τα τρία θηλυκά όντα που είχαν το σθένος και το κουράγιο να συνοδεύσουν την ανόητη ύπαρξη μου).

Στα συν, οι ατελείωτες εκδρομές που μπορείς να κάνεις αυθημερόν στη γύρω περιοχή (εγώ απομακρύνθηκα μέχρι και 300 βάλε χιλιόμετρα)

Πάμε να παίξουμε φωτογραφίες:

Miroir d eau: Ο καθρέφτης από νερό!
Μια απλή ιδέα, με μία έκταση 2 στρεμμάτων περίπου, στρωμένη με μαύρο γρανίτη, όπου το παιχνίδι με το νερό, τη μετατρέπει πότε σε καθρέφτη και πότε σε εξωπραγματικό ομιχλώδες τοπίο!

Συγκοινωνία:
Κέντρο της πόλης, ώρα αιχμής… Η γνωστή εικόνα που ζούμε καθημερινά…

Ο ποταμός Γαρούνας
(γουρούνα τον έλεγα) και η κλασσική άσχημη γέφυρα…

κυκλοφορούν και αυτοκίνητα σε κάποιους δρόμους…
Τόσο ώστε να κινδυνεύεις να σε πατήσουν, γιατί ξεχνάς την ύπαρξη τους!

Place de Burse
Ασχήμια…

View from my window
όταν την τελευταία βραδιά έκανα μπαρ τη σοφίτα και ξεκλήρισα το mini bar…

Για τα κρασιά δεν έχω να πω κουβέντα…
Την υπέροχη φωτό, τράβηξε η φίλη Ειρήνη

Share on Facebook

Do buy DUBAI 2

…συνέχεια από το προηγούμενο post

Και ήρθε η ώρα για τα εμπορικά κέντρα. (Ξέρω τρώγεσαι να πας
στο Burj al Arab,
αλλά κρατήσου
). Δε θα προτείνω βέβαια τίποτα συγκεκριμένο, δεν περιμένεις από
μένα κάτι τέτοιο. Δε θα ολοκληρώσεις όμως την ξενάγηση στον κόσμο της
υπερβολής, εάν δεν κάνεις μία επίσκεψη στο μόνο μέρος του κόσμου, όπου θα βρεις
σίγουρα χιόνι, ακόμη και αν γίνει τσάι ολόκληρη η Ανταρκτική
! Το εμπορικό
κέντρο με την πίστα σκι! Γενικά κάθε εμπορικό κέντρο είναι όσο ολόκληρη η
Τσιμισκή και αν μπεις παρέα με κάποιον λάτρη του Shopping, πάρε κανένα sleeping bag, γιατί μάλλον δε θα βγεις
ποτέ.

Χριστουγεννιάτικο δέντρο vs Burj al Arab! Όταν ρώτησα τι γιορτάζουν, μου είπαν το shopping festival. Οι εμίρηδες, είναι managers όχι μαλακίες…


Τι θα κάνεις για φαί και διασκέδαση; Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε
ότι όλα παίζονται μέσα στα ξενοδοχεία, όμως αυτή τη φορά τα πράγματα δεν είναι
ιδιαίτερα άσχημα, μιας και υπάρχουν συμπαθή μπαρ και ρέστο. (Εντάξει, δεν είσαι
και στην Ευρώπη) Οπωσδήποτε, λοιπόν ηλιοβασίλεμα για κανά cocktail στο Bar Terrace, στη Μαρίνα με τα
γιωτ, στο παραλιακό Hyatt.
(Ξέρω τρώγεσαι να πας στο Burj al Arab,
αλλά κρατήσου
). Για φαγητό, μία πρόταση που έχω να κάνω, είναι στο
περιστρεφόμενο εστιατόριο του Regency,
με απίθανο μπουφέ και θέα – σε μία ώρα – όλη τη νυχτερινή πόλη. Όσο για
κλάμπινκ, ρωτάς το μπάρμαν ποιο κλαμπ είναι hot την εποχή που θα πας. Να ξέρεις ότι
όλα κλείνουν στις 3 καθώς επίσης ότι: όσο sex σου λείπει κατά τη διάρκεια της
ημέρας, (θα δεις πολύ μπούρκα, θα αναρωτηθείς για πολλές γυναίκες ποιο είναι το
μπρος, ποιο το πίσω – ωστόσο από μέσα είναι Gucci-Gucci,
Prada-Prada), θα το βρεις το βράδυ
… ναι σε
κάποια κλαμπ των ξενοδοχείων. Ετοιμάσου (αναφέρομαι στον άντρα αναγνώστη), να
σου επιτεθούν δείγματα από όλες τις φυλές και ράτσες του πλανήτη!

βόλτα με καραβάκι στο creek

Εάν κάποιο πρωί ξυπνήσεις χωρίς hangover και με ενέργεια να περισσεύει
μπορείς να πας για σαφάρι (δεν πήγα εγώ βέβαια, οπότε δεν έχω άποψη) ή να
επισκεφτείς την πρωτεύουσα, το Αμπου Ντάμπι, μία ζωντανή μακέτα, όπου κάθε
κτίριο που ήταν παλιότερο των 25 χρόνων πήγε να βρει τον Αλλάχ! (Ό,τι δηλαδή
πρέπει να κάνουμε και για τις ελληνικές πόλεις)

H πρωτεύουσα των Εμιράτων Aby Dahbi είναι λιγότερο ρεαλιστική, ως εικόνα από τις 3d μακέτες που φτιάχνω στον υπολογιστή…

Ήρθε η ώρα, που τόσο περίμενες, να πάμε στο Burj al Arab. Λέω ωστόσο τελικά, να
πάμε δίπλα, στα Mina Al Salam και Madinat Jumeirah,
όπου μπορείς να απολαύσεις ένα κρασί ανάμεσα σε κανάλια και φοίνικες, έχοντας
και φόντο το επτάστερο Burj.
Γιατί στο τελευταίο χρειάζεσαι ραντεβού και παρά την εντυπωσιακή αρχιτεκτονική
του εξωτερικά, μέσα είναι 24ρων καρατιών με χρυσελεφάντινα καζανάκια και άλλα
τέτοια ανατριχιαστικά! (υπάρχει αντίστοιχο – αλλά πιο αραβικού ρυθμού – και στο
Αμπού Ντάμπι, όπου ό,τι λάμπει είναι χρυσός, όπως χρυσός είναι και αυτά τα
ρινίσματα πάνω στο σοκολατάκι που σου φέρνουν με τον εσπρέσο!)

Υπαίθρια αγορά ουχί του Αλ Χαλίλι

Συμπεράσματα; Αξίζεις να δεις τι κάνουν τα φράγκα. Θα
περάσεις καλά, αλλά ποτέ δε θα πεις «αχ και να ήμουνα εκεί!». Εάν το real estate είναι
ο κόσμος σου
, φύγε επί τόπου, πούλησε για δυό τρία χρόνια ουρανοξύστες και
γύρνα στην πατρίδα πλουσιότερος. Μην ξεχνάς τέλος, να κάνεις πάντα στα ταξίδια
κάτι για το οποίο να είσαι περήφανος μετά! Δικό μου επίτευγμα αυτή τη φορά,
ήταν ένα κατούρημα στον Περσικό Κόλπο, με την ελπίδα να αλλάξω τα γεωπολιτικά
δεδομένα της περιοχής. Λίγες μέρες μετά απαγχονίστηκε ο Σαντάμ!

Ένας συμπαθέστατος ταρίφας, που φωτογράφισα χωρίς να με πάρει μυρωδιά…

users online

Share on Facebook