Καλα κρασια (λιγα ακόμη…)

Αυτό το άρθρο έρχεται σα συνέχεια από το ποστ για το Bordeaux και το ταξίδι μου στην γύρω περιοχή.

Έχουμε λοιπόν εδώ φωτος από το Saint Emilion ένα ακόμη κακάσχημο χωριό, πνιγμένο στα αμπέλια.
Τα κρασιά και αυτής της περιοχής επίσης δε χρειάζονται περιγραφή, ενώ μεγάλο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι ο σιδηροδρομικός σταθμός είναι κανα χιλιομετρο και κάτι έξω από το χωριό και το τρένο σε αφήνει στη μέση του πουθενά.
Οπότε, αν δεν έχεις ενημερωθεί, σκέφτεσαι πολύ έντονα ότι τον έχεις πιεί και θα τρέφεσαι με αμπελόφυλλα μέχρι να σε ανακαλύψουν!








users online

Share on Facebook

Carcassonne – Η κατάρα του τουρίστα!

Όπως είπα στο προηγούμενο άρθρο, για το Bordeaux , έκανα αρκετές εκατοντάδες χιλιομέτρων στις γύρω – και όχι πολύ γύρω – περιοχές. Μία από τις βόλτες ήταν στο λεγόμενο Carcassonne, μία πόλη – κάστρο ένα TGV τρίωρο μακριά…

Το ενδιαφέρον για το πράγμα προέκυψε όταν είδα φωτογραφίες από το σκηνικό σε ένα βιβλίο. Με τη διαφορά ότι το βιβλίο δεν περιέγραφε το γεγονός ότι στην περιοχή επιτίθενται καθημερινά εκατομμύρια τουρίστες και τα πανέμορφα μεσαιωνικά σοκάκια είναι γεμάτα με αηδίες λαϊκής τέχνης κλπ… Γαμώ την UNESCO μου μέσα και τη διατήρηση της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς!

Στα θετικά, βάζω:

-Το εξαιρετικό τοπίο

-Το γεγονός ότι δε συναντάς έλληνες που συνηθίζουν να γκαρίζουν και να κάνουν αισθητή την παρουσία τους από μίλια μακριά!

-Ένα σούπερ μαγαζάκι, χωμένο σε ένα στενό, λίγο απόμερα όπου τρία γκουρμέ πιατάκια (φουα γκρα, τυριά κλπ) και ένας αφρώδης επιτραπέζιος οίνος (sic) κόστισαν σε 4 άτομα 50 €. Σε αντίστοιχο τουριστικό στην Ελλάδα θα σε τρέχανε για πρωκτοσκόπιση, μετά το λογαριασμό…

-Οι άνθρωποι παραμένουν ευγενέστατοι και δε δείχνουν, τουλάχιστον, ότι σε βλέπουν σα μεζέ!

Τα αρνητικά δε θέλουν ανάλυση. Θέλω μόνο να μοιραστώ μαζί σας ένα όραμα που είχα:


Εικόνα μίας σύγχρονης πολιορκίας, όπου οι τουρίστες προσπαθούν να μπουν στην πόλη και οι ντόπιοι πάνω από τα τείχη να τους πετάνε διάφορα (βλ. πολιορκία στο κάστρο των γάλλων στο
Monty Python and the Holy Grail)

Και για να προλάβω τους κακεντρεχείς, ναι κι εγώ τουρίστας ήμουν και σε μένα ας πετούσαν πράγματα!

Πάρτε τώρα και μερικές φωτος για να δέσει η ξενάγηση:






users online

Share on Facebook

Μερικές BORDEAUX εικόνες… (& αρκετό κρασί)

Από σήμερα λοιπόν, αρχίζω τη δημοσίευση φωτογραφιών, από τα άσχημα και ελεεινά μέρη που επισκέφτηκα, αποφεύγοντας κατά το δυνατό, για μία ακόμη φορά, το ελληνικό καλοκαίρι και ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Επειδή οι φωτογραφίες είναι εκατοντάδες και τα μερη αρκετά, θα τα διαχωρίσω και θα τα ποστάρω χωριστά. Ξεκινώ με την πόλη του Bordeaux, για την οποία θα πω κατ αρχήν, ότι με το που βγαίνεις από το ξενοδοχείο, σου δημιουργεί αυτό το αίσθημα που βρίσκεται ακριβώς στην άλλη πλευρά της σφαίρας των συναισθημάτων, από αυτό που παθαίνεις βγαίνοντας σε μία ελληνική πόλη. Ηρεμία! Τέλος!

Όπως αντιλαμβάνεστε δεν είμαι ακόμη σε θέση να γράψω κατεβατά, αφήνω μόνο μερικά βασικά τιπς και για ό,τι σας ενδιαφέρει, υπάρχουν και τα σχόλια!

Η πόλη λοιπόν, όπως συνηθίζεται έξω είναι μια κούκλα και έγινε ακόμη καλύτερη τα τελευταία χρόνια, που ένας δήμαρχος έκανε δραστικές αλλαγές, έστειλε στον αγύριστο τα αυτοκίνητα από το κέντρο και έκανε διάφορες παρεμβάσεις εξωραϊσμού!

Ο κόσμος κουλ και χαμογελαστός, τα κρασιά τι να λέμε, τα φαγητά επίσης και η αγορά εξαιρετική (δεν έχω γνώμη επί του θέματος – έτσι μου είπαν τα τρία θηλυκά όντα που είχαν το σθένος και το κουράγιο να συνοδεύσουν την ανόητη ύπαρξη μου).

Στα συν, οι ατελείωτες εκδρομές που μπορείς να κάνεις αυθημερόν στη γύρω περιοχή (εγώ απομακρύνθηκα μέχρι και 300 βάλε χιλιόμετρα)

Πάμε να παίξουμε φωτογραφίες:

Miroir d eau: Ο καθρέφτης από νερό!
Μια απλή ιδέα, με μία έκταση 2 στρεμμάτων περίπου, στρωμένη με μαύρο γρανίτη, όπου το παιχνίδι με το νερό, τη μετατρέπει πότε σε καθρέφτη και πότε σε εξωπραγματικό ομιχλώδες τοπίο!

Συγκοινωνία:
Κέντρο της πόλης, ώρα αιχμής… Η γνωστή εικόνα που ζούμε καθημερινά…

Ο ποταμός Γαρούνας
(γουρούνα τον έλεγα) και η κλασσική άσχημη γέφυρα…

κυκλοφορούν και αυτοκίνητα σε κάποιους δρόμους…
Τόσο ώστε να κινδυνεύεις να σε πατήσουν, γιατί ξεχνάς την ύπαρξη τους!

Place de Burse
Ασχήμια…

View from my window
όταν την τελευταία βραδιά έκανα μπαρ τη σοφίτα και ξεκλήρισα το mini bar…

Για τα κρασιά δεν έχω να πω κουβέντα…
Την υπέροχη φωτό, τράβηξε η φίλη Ειρήνη

Share on Facebook

Do buy DUBAI 2

…συνέχεια από το προηγούμενο post

Και ήρθε η ώρα για τα εμπορικά κέντρα. (Ξέρω τρώγεσαι να πας
στο Burj al Arab,
αλλά κρατήσου
). Δε θα προτείνω βέβαια τίποτα συγκεκριμένο, δεν περιμένεις από
μένα κάτι τέτοιο. Δε θα ολοκληρώσεις όμως την ξενάγηση στον κόσμο της
υπερβολής, εάν δεν κάνεις μία επίσκεψη στο μόνο μέρος του κόσμου, όπου θα βρεις
σίγουρα χιόνι, ακόμη και αν γίνει τσάι ολόκληρη η Ανταρκτική
! Το εμπορικό
κέντρο με την πίστα σκι! Γενικά κάθε εμπορικό κέντρο είναι όσο ολόκληρη η
Τσιμισκή και αν μπεις παρέα με κάποιον λάτρη του Shopping, πάρε κανένα sleeping bag, γιατί μάλλον δε θα βγεις
ποτέ.

Χριστουγεννιάτικο δέντρο vs Burj al Arab! Όταν ρώτησα τι γιορτάζουν, μου είπαν το shopping festival. Οι εμίρηδες, είναι managers όχι μαλακίες…


Τι θα κάνεις για φαί και διασκέδαση; Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε
ότι όλα παίζονται μέσα στα ξενοδοχεία, όμως αυτή τη φορά τα πράγματα δεν είναι
ιδιαίτερα άσχημα, μιας και υπάρχουν συμπαθή μπαρ και ρέστο. (Εντάξει, δεν είσαι
και στην Ευρώπη) Οπωσδήποτε, λοιπόν ηλιοβασίλεμα για κανά cocktail στο Bar Terrace, στη Μαρίνα με τα
γιωτ, στο παραλιακό Hyatt.
(Ξέρω τρώγεσαι να πας στο Burj al Arab,
αλλά κρατήσου
). Για φαγητό, μία πρόταση που έχω να κάνω, είναι στο
περιστρεφόμενο εστιατόριο του Regency,
με απίθανο μπουφέ και θέα – σε μία ώρα – όλη τη νυχτερινή πόλη. Όσο για
κλάμπινκ, ρωτάς το μπάρμαν ποιο κλαμπ είναι hot την εποχή που θα πας. Να ξέρεις ότι
όλα κλείνουν στις 3 καθώς επίσης ότι: όσο sex σου λείπει κατά τη διάρκεια της
ημέρας, (θα δεις πολύ μπούρκα, θα αναρωτηθείς για πολλές γυναίκες ποιο είναι το
μπρος, ποιο το πίσω – ωστόσο από μέσα είναι Gucci-Gucci,
Prada-Prada), θα το βρεις το βράδυ
… ναι σε
κάποια κλαμπ των ξενοδοχείων. Ετοιμάσου (αναφέρομαι στον άντρα αναγνώστη), να
σου επιτεθούν δείγματα από όλες τις φυλές και ράτσες του πλανήτη!

βόλτα με καραβάκι στο creek

Εάν κάποιο πρωί ξυπνήσεις χωρίς hangover και με ενέργεια να περισσεύει
μπορείς να πας για σαφάρι (δεν πήγα εγώ βέβαια, οπότε δεν έχω άποψη) ή να
επισκεφτείς την πρωτεύουσα, το Αμπου Ντάμπι, μία ζωντανή μακέτα, όπου κάθε
κτίριο που ήταν παλιότερο των 25 χρόνων πήγε να βρει τον Αλλάχ! (Ό,τι δηλαδή
πρέπει να κάνουμε και για τις ελληνικές πόλεις)

H πρωτεύουσα των Εμιράτων Aby Dahbi είναι λιγότερο ρεαλιστική, ως εικόνα από τις 3d μακέτες που φτιάχνω στον υπολογιστή…

Ήρθε η ώρα, που τόσο περίμενες, να πάμε στο Burj al Arab. Λέω ωστόσο τελικά, να
πάμε δίπλα, στα Mina Al Salam και Madinat Jumeirah,
όπου μπορείς να απολαύσεις ένα κρασί ανάμεσα σε κανάλια και φοίνικες, έχοντας
και φόντο το επτάστερο Burj.
Γιατί στο τελευταίο χρειάζεσαι ραντεβού και παρά την εντυπωσιακή αρχιτεκτονική
του εξωτερικά, μέσα είναι 24ρων καρατιών με χρυσελεφάντινα καζανάκια και άλλα
τέτοια ανατριχιαστικά! (υπάρχει αντίστοιχο – αλλά πιο αραβικού ρυθμού – και στο
Αμπού Ντάμπι, όπου ό,τι λάμπει είναι χρυσός, όπως χρυσός είναι και αυτά τα
ρινίσματα πάνω στο σοκολατάκι που σου φέρνουν με τον εσπρέσο!)

Υπαίθρια αγορά ουχί του Αλ Χαλίλι

Συμπεράσματα; Αξίζεις να δεις τι κάνουν τα φράγκα. Θα
περάσεις καλά, αλλά ποτέ δε θα πεις «αχ και να ήμουνα εκεί!». Εάν το real estate είναι
ο κόσμος σου
, φύγε επί τόπου, πούλησε για δυό τρία χρόνια ουρανοξύστες και
γύρνα στην πατρίδα πλουσιότερος. Μην ξεχνάς τέλος, να κάνεις πάντα στα ταξίδια
κάτι για το οποίο να είσαι περήφανος μετά! Δικό μου επίτευγμα αυτή τη φορά,
ήταν ένα κατούρημα στον Περσικό Κόλπο, με την ελπίδα να αλλάξω τα γεωπολιτικά
δεδομένα της περιοχής. Λίγες μέρες μετά απαγχονίστηκε ο Σαντάμ!

Ένας συμπαθέστατος ταρίφας, που φωτογράφισα χωρίς να με πάρει μυρωδιά…

users online

Share on Facebook